-WELCOME.- BON JOUR-ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΑΤΕ.MARHABA

Η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΑΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΦΙΛΟΔΟΞΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΓΡΑΨΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΥ,ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ,ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΚΑΝ,EZΗΣΑΝ
ΣΤΗΝ ΦΙΛΟΞΕΝΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓHΜΕΝΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΝΕΙΛΟΥ
ΕΙΔΙΚΑ ΣΤΟ ΠΟΡΤ-ΣΑΙΔ,ΠΟΡΤ-ΦΟΥΑΝΤ,ΚΑΝΤΑΡΑ

Τετάρτη 23 Ιουνίου 2010

ντευξη του καραβομαραγκού της μινιατούρας, καπτά Κώστα Βιντιάδη, στον Ιωσήφ Παπαδόπουλο. Φωτογραφίες :

έντευξη του καραβομαραγκού της μινιατούρας, καπτά Κώστα Βιντιάδη, στον Ιωσήφ Παπαδόπουλο.
Φωτογραφίες : Αρχείο Κώστα Βιντιάδη - Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

ΜΕΡΟΣ Α΄

Ο καπετάν Κώστας Βιντιάδης, επιδεικνύει φανερά συγκινημένος, μια από τις εκπληκτικές μινιατούρες του. Το μικρό, ακριτικό, και γι' αυτό ξεχασμένο, νησί της Κάσου έχει κατά καιρούς αναδείξει πολλά και μεγάλα ταλέντα στον χώρο της θάλασσας. Από μηχανικούς, καπεταναίους και εφοπλιστές, μέχρι ήρωες της Επανάστασης. Από καραβοκύρηδες και ψαράδες, μέχρι εκπληκτικούς μηχανολόγους και καραβομαραγκούς της... μινιατούρας. Τον μαστρο Μιχάλη Φωκά και τις απίστευτες μινιατούρες των μηχανών του σας τον γνώρισα ήδη : http://www.ribandsea.com/face/245-2010-01-25-11-52-57.html Σειρά έχει τώρα ένας άλλος Κασιώτης, ο καπετάν Κώστας Βιντιάδης. Ήταν αρχές του 2009, όταν έκλεισα το ραντεβού μαζί του για μια συνέντευξη και τον επισκέφτηκα στο σπίτι του στο Παλαιό Φάληρο. Καθώς καθόμουν στην αναπαυτική πολυθρόνα του σαλονιού, τα μάτια μου έπεσαν στα ράφια του σύνθετου που φιλοξενούσαν μινιατούρες κάθε είδους. Τρεχαντήρια και βάρκες Συμιακών σφουγγαράδων, δίκοπες κωπηλατικές, βάρκες του Νείλου από την εποχή των Φαραώ, κινεζική τζούνκα, άμαξα με άλογο, εσωτερικό κασιώτικου σπιτιού, παλιό γραμμόφωνο, λατέρνα, λύρες και δοξάρια... Ποια χέρια, ποιες γνώσεις και πόση υπομονή πρέπει να διαθέτει κανείς, αναρωτήθηκα, για να στολίσει τα ράφια ενός σύνθετου με τέτοια αριστουργήματα; Κάπως έτσι λοιπόν άρχισε η συνομιλία μου με τον υπέροχο αυτό καραβομαραγκό της μινιατούρας.

Ιωσήφ Παπαδόπουλος : Καπτά Κώστα, πώς προέκυψε αυτός ο έρωτας για τις κατασκευές μινιατούρων;

Το τρεχαντήρι του καπτα Κώστα Βιντιάδη. Μόνο που σ' αυτό χωράει μόλις και μετά βίας... η παλάμη του!Κώστας Βιντιάδης : Από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού, θυμάμαι, είχα κλίση στη χειροτεχνία. Χρησιμοποιούσαμε τότε μια σέγα και κάτι ψιλά πριονάκια. Θα πρέπει να τα πρόλαβες κι' εσύ αυτά. Συμπληρωματικά εργαλεία είχαμε μια λίμα και ένα κομμάτι γυαλόχαρτο, αν το βρίσκαμε κι' αυτό. Κάναμε βέβαια ψιλοπράγματα μ' αυτά, τίποτε σημαντικό.

Ι.Π. : Στην Κάσο ξεκινήσατε τα πρώτα σας βήματα;

Κ.Β. : Όχι. Γεννήθηκα το 1943 στο Πορτ Σάϊδ της Αιγύπτου. Σιγά-σιγά αυτή η αγάπη για την χειροτεχνία εξελίχθηκε σε έρωτα. Μου άρεσαν πολύ τα εργαλεία και να φτιάχνω πράγματα με τα χέρια μου. Ο καϋμένος ο πατέρας μου δεν διέθετε βέβαια εργαστήριο, ώστε να πάρτω τη "μαγιά". Μια πένσα, ένα σφυρί, ένα κατσαβίδι, τα κλασσικά δηλαδή εργαλεία υπήρχαν μόνο στο σπίτι μας. Με όλα όμως καταπιανόμουνα. Μου άρεσε και ο ηλεκτρισμός και έχω φάει πολύ ξύλο γι' αυτή μου την αγάπη!

Ι.Π. : Ξύλο; Γιατί; Κάνατε ζημιές;

Το Σάντα Μαρία στο οποίο επέβαινε ο Χριστόφορος Κολόμβος όταν ανακάλυψε την Αμερική. Κ.Β. : (Γελάει) Όχι τόσο γιατί έκανα ζημιές, όσο γιατί φοβόντουσαν μήπως καώ! Ούτε το ξύλο όμως στάθηκε ικανό να με σταματήσει! Σιγά-σιγά βέβαια ήρθε η εξέλιξη. Όταν είσαι μικρός δεν ξέρεις πώς να δουλέψεις ένα εργαλείο. Με την πάροδο του χρόνου "παίρνει" το χέρι και γίνεσαι καλύτερος. Ξέχασα να σου πω ότι από το σπίτι μας έβλεπα το κανάλι του Σουέζ και τα πλοία που έμπαιναν σ' αυτό από τη Μεσόγειο. Μπροστά λοιπόν από τα μάτια μου περνούσαν βάρκες, βαπόρια, τα πάντα. Παράλληλα, όταν πήγα για πρώτη φορά με τους γονείς μου στην Κάσο το 1949, σε ηλικία έξι ετών, ήρθα πολύ κοντά με τους ανθρώπους της θάλασσας και τις βάρκες τους.

Ι.Π. : Ζητώ συγγνώμη που διακόπτω, αλλά πήγατε για εγκατάσταση τότε στην Κάσο ή πήγατε "κοζέ"; ("κοζελίες" αποκαλούσαν την εποχή εκείνη τους ξενιτεμένους Κασιώτες που έρχονταν από την Αίγυπτο στην Κάσο για διακοπές).

Κ.Β : "Κοζελίες" είμασταν. Πήγαμε λοιπόν τότε να περάσουμε τις καλοκαιρινές διακοπές, που κράτησαν τρεις μήνες. Το 1952 πήγα και πάλι στην Κάσο με μια αδελφή του πατέρα μου. Ο λόγος ήταν ότι είχα πρόωρη ανάπτυξη και οι γιατροί είχαν συστήσει στους γονείς μου να αλλάξω κλίμα για λίγο καιρό. Είχα αγάπη με τις βάρκες και τη θάλασσα, όπως σου είπα. Το λιμανάκι της Μπούκας στην Κάσο το έχεις ζήσει και το ξέρεις, φαντάσου λοιπόν να είσαι παιδί στη Μπούκα εκείνη την εποχή! Μαζί με τις ζωντανές εικόνες που έτρεχαν μπροστά στα μάτια μου, διάβαζα και κάθε είδος βιβλίου που είχε σχέση με καράβια και κατασκευές.

Η άμαξα του Κώστα Βιντιάδη. Έβαλε το χεράκι της και η κόρη μου Ισαβέλλα στην κατασκευή του αλόγου, λέει ο καπτα Κώστας. Το 1959 ο πατέρας μου, που εργαζόταν στη διώρυγα, πήρε τη σύνταξή του. Φύγαμε λοιπόν από την Αίγυπτο και πήγαμε με το "Αχιλλεύς" στη γενέτειρα των γονιών μου, την Κάσο, όπου μπήκα στην πέμπτη τάξη του εξατάξιου τότε γυμνασίου. Φτάσαμε στο νησί τον Ιούλιο του 1959. Όλη η οικοσκευή μας έφτασε στο νησί με ένα τρικάταρτο συριάνικο καίκι. Τον Μάρτιο του 1960, οκτώ δηλαδή μόλις μήνες μετά την επιστροφή του στην Κάσο, ο πατέρας μου πέθανε ξαφνικά από ανακοπή στ' Αρμάθια (τ' Αρμάθια είναι το μεγαλύτερο από τα ερημονήσια που βρίσκονται βορείως της Κάσου). Φύγαμε τότε από το νησί και ήρθαμε στην Αθήνα. Η μητέρα μου έφερε βαρέως τον θάνατο του πατέρα μου και η υγεία της επιδεινώθηκε, με συνέπεια να μπαινοβγαίνει από τότε στα νοσοκομεία. Εγώ δεν μπορούσα να τα καταφέρω μόνος μου και ξαναπήγα στην Αίγυπτο, όπου έμεινα μαζί με μια θεία μου και τελείωσα εκεί το γυμνάσιο. Τρία χρόνια μετά τον θάνατο του πατέρα μου πέθανε και η μητέρα μου σε ηλικία 43 μόλις ετών.

Δόκιμος στο Αντάρες του Κουλουκουντή το 1963.Το 1961 πρωτομπαρκάρισα σε ένα μικρό, αλλά πολύ σύγχρονο για την εποχή εκείνη, καράβι, του θείου μου του Ζαχάρη, που έκανε ταξίδια στη Μεσόγειο. "Φρυδιώτης" ήταν το όνομα του καραβιού και υπηρετούσε σ' αυτό ως υποπλοίαρχος ο αδελφός μου Βασίλης. Εγώ είχα μπαρκάρει σαν δόκιμος. Εκείνη την εποχή δεν βγάζαμε κάποια Σχολή. Συμπληρώναμε τέσσερα χρόνια υπηρεσία, εκ των οποίων τα δύο έπρεπε απαραιτήτως να είναι σε ποντοπόρα πλοία, και έτσι αποκτούσαμε το δικαίωμα να δώσουμε στη συνέχεια εξετάσεις για να πάρουμε το δίπλωμα του ανθυποπλοιάρχου. Έτσι το 1963 έφυγα από το "Φρυδιώτης" και μπαρκάρισα στο "Αντάρες" του Κουλουκουντή που βρισκόταν στη Γένοβα. Πρώτο ταξίδι φορτώσαμε πετρέλαιο στη Ρουμανία και πήγαμε στην Κίνα. Στη συνέχεια το βαπόρι χρονοναυλώθηκε, για να μεταφέρει σιτάρι από την Αυστραλία και τον Καναδά στην Κίνα. Σ' εκείνο το καράβι άρχισα να νοιώθω πόνους στο πέλμα του δεξιού μου ποδιού, και ιδίως στη φτέρνα. Κάποια στιγμή η κατάσταση επιδεινώθηκε και αναγκάστηκα να ξεμπαρκάρω.

Επέστρεψα στην Ελλάδα, όπου και χειρουργήθηκα. Ήταν καλοκαίρι και έπρεπε να μείνω με φασκιωμένο το πόδι ακίνητος επί δύο μήνες! Καταλαβαίνεις τον εκνευρισμό μου. Τότε λοιπόν ξεκίνησα να φτιάχνω την πρώτη μου βάρκα. Διάλεξα μάλιστα να κάνω και δύσκολο πράγμα, ένα κωπηλατικό κανώ από μνήμης, χωρίς να έχω σχέδιο ή φωτογραφία. Λυπάμαι πολύ που δεν το έχω σήμερα...

Ι.Π. : Τι απέγινε;

Στη Ρουμανία, στο χιονισμένο κατάστρωμα του πλοίου Αη Γιώργης των Ζαχάρη και Βασιλιά. Κ.Β. : Μου το ζήτησε κάποιος και το χάρισα. Τι να σου πω, έπρεπε να το είχα τώρα εδώ για να μπορείς να το συγκρίνεις με τα υπόλοιπα. Δεν θα έλεγα πάντως ότι ήταν πολύ ωραίο, ήταν όμως ένα σκάφος! Καμμία σχέση βέβαια μ' αυτά που έφτιαξα στη συνέχεια. Το δεύτερο σκάφος που έφτιαξα ήταν ένα γερμανικό σκαρί με τρία άλμπουρα. Αυτό το χάρισα στη γυναίκα του Τσιτσιλιάνη, ο οποίος ήταν καπετάνιος σε ένα άλλο καράβι του θείου μου, και υπήρξε μάλιστα κάποια εποχή και πρόεδρος της Α.Ε.Κ. Στη συνέχεια ο Τσιτσιλιάνης, με τον οποίον είχαμε γίνει φίλοι, αγόρασε το "Achaika Hope" και έγινε εφοπλιστής. Εγώ και άλλοι δύο αδελφοί μου μπαρκάραμε τότε στο καράβι εκείνο για να βοηθήσουμε την κατάσταση. Ο Βασίλης ήταν καπετάνιος, ο Μανώλης υποπλοίαρχος κι' εγώ ανθυποπλοίαρχος.

Στο Achaika Hope το 1969 ως ανθυποπλοίαρχος.Όταν φτάσαμε στη Γαλλία, ο Μανώλης έφυγε όπως-όπως, γιατί είχε προβλήματα με κάτι πέτρες στα νεφρά του. Ανέλαβα λοιπόν εγώ τη θέση του υποπλοιάρχου. Προτού φτάσει ο Βασίλης στην Ελλάδα, εμείς ναυαγήσαμε μεταξύ Κορσικής και Σαρδηνίας! Είχε φοβερή θαλασσοταραχή, το βαπόρι ήταν πολύ παλιό, τα όργανα που είχε... ας μην το συζητήσουμε καθόλου, και πέσαμε έξω. Δεν χάθηκε βεβαίως κανένας, το πλοίο όμως θεωρήθηκε ολικώς απολεσθέν (total loss).... Θυμάσαι τα παλιά πενηντάρικα; Είχαν επάνω την αναπαράσταση μιας τριήρους. Είχα βγάλει λοιπόν ένα σχέδιο από εκείνη την τριήρη και είχα ξεκινήσει τη "ναυπήγησή" της, όσο βρισκόμουν στο καράβι, αλλά δεν την τελείωσα ποτέ...

Ύστερα από μερικές ημέρες, όταν καλμάρισε η θάλασσα, πήγαν βέβαια με τελωνειακούς στο ναυαγισμένο καράβι και μας έφεραν τα πράγματά μας, αλλά η τριήρης ήταν άσχημα "τραυματισμένη". Προσπάθησα να τη συνεφέρω, αποκατέστησα κάποιες ζημιές, αλλά είχα χάσει την διάθεσή μου και την παράτησα...

Ι.Π. : Θέλω να σε ρωτήσω κάτι καπετάνιε. Είπες ότι έβγαλες το σχέδιο της τριήρους απ' το μυαλό σου. Χωρίς σχέδια ή φωτογραφία πώς καταφέρνεις να υπολογίζεις την κλίμακα;

Μινιατούρα κινεζικής τζούνκας.Κ.Β. : Είχα κάποιες πληροφορίες. Πόσα μέτρα ήταν, επί παραδείγματι. Σε άλλα σκάφη που έχω κατά καιρούς φτιάξει, όπως το τρεχαντήρι, πήρα μέτρα ο ίδιος από κάποια τρεχαντήρια που ήταν στο Καλαμάκι. Θα σου πω μάλιστα την ιστορία του τρεχαντηριού, έτσι για να γελάσουμε λίγο. Είχα κάποιο φίλο που μου ζητούσε επίμονα να τον μάθω πώς να φτιάξει κι' αυτός ένα καραβάκι. Του είπα πως χρειάζεται, απλώς, υπομονή κι' επιμονή. Πήρε λοιπόν κάποια κομμάτια ξύλο και κατάφερε να στήσει μια μικρή "Σάντα Μαρία". Μπορεί να μην ήταν τέλεια, αλλά για αρχή ήταν πολύ καλή. Στη συνέχεια, επειδή ο ελεύθερος χρόνος του ήταν πολύ περιορισμένος, τα παράτησε και δεν έφτιαξε άλλο. Μου τηλεφώνησε λοιπόν μια μέρα και μου είπε ότι κάποια κυρία θέλει να της φτιάξω ένα σκάφος για να το δωρίσει στο γιο της, ο οποίος ολοκλήρωνε εκείνη την χρονιά τις σπουδές του στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, με σκοπό να τοποθετήσει το καραβάκι στο σπίτι που του είχε αγοράσει στη Μύκονο. Του απάντησα ότι δεν αναλαμβάνω να φτιάχνω μινιατούρες και να τις πουλάω και πως ό,τι φτιάχνω το κρατάω για τον εαυτό μου και τους δικούς μου ανθρώπους. Εκείνος ωστόσο επέμεινε, και με παρακάλεσε να δεχτώ το τηλεφώνημα της κυρίας και να της κάνω μια προσφορά, μήπως εκείνη απογοητευτεί και δεν προχωρήσει στην παραγγελία...

Ο σκελετός της Συμιακής βάρκας. Κάπως έτσι ξεκινούν όλα...Πράγματι, ένα κυριακάτικο πρωϊνό ήρθε η κυρία αυτή στο σπίτι μου συνοδευόμενη από μια φίλη της. Την ρωτάω : "Πού θα βάλετε το σκάφος"; Μου λέει : "Σε ένα παράθυρο". Της απαντώ : "Θα πρέπει να το κλείσετε το παράθυρο και να το κάνετε βιτρίνα". "Καλή ιδέα", μου ανταπαντά. "Τι διαστάσεις έχει το παράθυρο"; την ρωτάω στη συνέχεια. "Δεν τις θυμάμαι", μου λέει. "Τα δικά μας στην Κάσο είναι γύρω στους 74 πόντους", της λέω, προσπαθώντας να την βοηθήσω, δείχνοντάς της συγχρόνως με τα χέρια μου το μέγεθος. "Εντάξει", μου λέει εκείνη. "Και τι σκάφος θέλετε"; την ρωτάω και πάλι, αναφέροντας διάφορα ελληνικά σκαριά. "Θα σας έκανε ένα τρεχαντήρι"; "Ας είναι τρεχαντήρι", συμφώνησε η κυρία και με ρωτά : "Πόσο θα στοιχίσει"; "Δεν γνωρίζω να σας πω", της απάντησα, "αλλά θα σας προτείνω το εξής. Θα ξεκινήσω την κατασεκυή του κι' εσείς θα έρθετε εν τω μεταξύ να το δείτε, γιατί όταν κλείσει η κουβέρτα δεν θα μπορείτε να δείτε τι δουλειά έχει γίνει στα ύφαλα του σκάφους ώστε να εντιμήσετε την εργασία μου. Όταν λοιπόν έρθετε και σας αρέσει, το ολοκληρώνω και το παίρνετε".

Μινιατούρα βάρκας του Νείλου την εποχή των Φαραώ.Εκεί μείναμε, κι' εγώ άρχισα τη κατασκευή του τρεχαντηριού. Όσο όμως η κόρη μου Ισαβέλλα έβλεπε το τρεχαντήρι να χτίζεται μπροστά στα μάτια της, άρχισε να στενοχωριέται επειδή μόλις ολοκληρωνόταν κάποιος θα το έπαιρνε! Ευχόταν να μην έρθει η κυρία και, πράγματι, η γυναίκα εκείνη δεν ξαναφάνηκε! Έτσι το τρεχαντήρι έμεινε στο σπίτι μας! Αν ερχόταν και μου το ζητούσε τι θα της έλεγα; Δεν σου το δίνω; Θα ερχόμουν σε πολύ δύσκολη θέση γιατί θα έπρεπε να στενοχωρήσω το παιδί μου...

Ι.Π. : Όσο καιρό ταξίδευες καπτα Κώστα με τα καράβια, έφτιαχνες μινιατούρες;

Ο καπετάν Κώστας Βιντιάδης κρατάει στοργικά την μινιατούρα της Συμιακής σφουγγαράδικης βάρκας του.  Κ.Β. : Συνήθως όχι, γιατί ούτε χρόνος περίσσευε ούτε διάθεση. Το μόνο που είχα φτιάξει σε ένα καράβι ήταν ένα πολύ μικρό καρότσι που το έσπρωχνε ένα... ζωντανό καναρίνι! Δεν αστειεύομαι καθόλου! Μου το είχε χαρίσει ο Α΄ μηχανικός και ενώ είχε άπειρα καναρίνια, μου έδωσε ο αθεόφοβος ένα θηλυκό που δεν κελαϊδούσε! Το αγάπησα όμως και ασχολήθηκα πολύ μαζί του. Έφτασα στο σημείο να του σπάω εγώ τα σπόρια για να τα τρώει! Έφτιαξα λοιπόν ένα καροτσάκι και του έμαθα να το σπρώχνει με το ράμφος του! Κάλυπτε εκείνο πέντε έως δέκα εκατοστά απόσταση και σταματούσε. Τότε εγώ του καθάριζα και του έδινα σπόρους, κι' αυτό συνέχιζε το σπρώξιμο! Μπορεί να φαίνεται απίστευτο, κι' όμως δεν μπορείς να φανταστείς πόσο μπορεί να εξοικειωθεί με τον άνθρωπο αυτό το πουλί και με μια κίνηση που θα κάνεις να καταλάβει τι θέλεις...

Ι.Π. : Τα προβλήματα με το πόδι σας είχαν τελειώσει;

Κ.Β. : Όχι. Επιδεινώθηκε μάλλον το πρόβλημα, παρά επιλύθηκε. Μέχρι που ένας Άγγλος γιατρός μού συνέστησε το 1972 να φύγω απ' τα καράβια, αν δεν ήθελα να γίνει το πρόβλημα χρόνιο. Αποφάσισα λοιπόν να ακολουθήσω τις οδηγίες του, να ξεμπαρκάρω και να μην ξαναταξιδεύσω. Μπορώ να σου πω ότι δεν το μετάνοιωσα ποτέ. Μπόρεσα να κάνω οικογένεια και να δω τα παιδιά μου να μεγαλώνουν.

Ι.Π. : Με τι ασχοληθήκατε έκτοτε;

Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο σε... μικρογραφία!Κ.Β. : Με διάφορες δουλειές. Ανακατεύτηκα σε μια φαρμακαποθήκη, αλλά δεν πήγαμε καλά. Μετά πήγα σε ναυτιλιακό γραφείο και στη συνέχεια στην "Constellation", μια ναυτιλιακή εταιρεία που είχε δημιουργήσει αρχικώς ο Μανώλης Κουλουκουντής, αλλά είχε περιέλθει στη συνέχεια σε δύο υπαλλήλους του. Όταν, αρκετά χρόνια αργότερα, η εταιρεία αυτή πτώχευσε, πήγα στο γραφείο του αδελφού μου Βασίλη, ο οποίος ασχολείται με αγοραπωλησίες πλοίων και ναυλώσεις. Εκεί είμαι μέχρι σήμερα. Κατά την διάρκεια των πρώτων ετών έλειπα τακτικά στο εξωτερικό, γιατί παρακολουθούσα τις φορτοεκφορτώσεις των πλοίων στα διάφορα λιμάνια όπου έπιαναν. Έτσι δεν είχα ελεύθερο χρόνο να ασχοληθώ με τις μινιατούρες. Ξεκίνησα να ασχολούμαι και πάλι μερικά χρόνια αργότερα, και έφτιαξα μια δίκοπη κωπηλατική, παρόμοια με αυτήν που βλέπεις μπροστά σου, τη "Φρύνη". Όμως μου την πήραν. Μέχρι εκεί, μη ρωτάς πώς και γιατί, άσ' το. Μετά έφτιαξα το σκάφος του Νείλου και σταμάτησα.

Το 1979 γεννήθηκε η κόρη μου Ισαβέλλα. Καθώς μεγάλωνε και με παρακολουθούσε να φτιάχνω τα καραβάκια, ζητούσε επίμονα να της δώσω εργαλεία για να με βοηθήσει στην κατασκευή τους! Φοβούμενος όμως πως μπορεί να κοπεί ή να τραυματιστεί, τα έκρυψα όλα και σταμάτησα τις κατασκευές για κάποια χρόνια. Όταν πια μεγάλωσε κάπως η κόρη μου, άρχισα και πάλι να μαστορεύω. Έφτιαξα το πλοίο του Κολόμβου, τη "Σάντα Μαρία", την κωπηλατική, τη κινέζικη τζούνκα...

Ι.Π. : Συνέχισε να σας παρακολουθεί η Ισαβέλλα;

Μινιατούρα εσωτερικού ενός κασιώτικου σπιτιού. Κ.Β. : Τρελλαινόταν να παρακολουθεί! Της άρεσαν και της αρέσουν πολύ οι μινιατούρες, άλλωστε κάποιες από αυτές είναι δικές της δημιουργίες. Το άλογο της άμαξας αυτή με βοήθησε να το φτιάξω, γιατί δεν έβρισκα κάτι έτοιμο στο εμπόριο. Επίσης ασχολήθηκε και με το στόλισμα της μινιατούρας του κασιώτικου σπιτιού. Το δωμάτιο αυτό που βλέπεις είναι πανομοιότυπο με την πρόχειρη τραπεζαρία του σπιτιού της μάνας μου στην Κάσο.

Ι.Π. : Συνεχίζεις ακόμη να ασχολείσαι με τα καραβάκια, καπετάνιε, ή κουράστηκες;

Μινιατούρα παλιού γραμμόφωνου. Κ.Β. : Και βέβαια συνεχίζω! Θα φτιάξω τώρα κάτι που μου έχει ζητήσει ο αδελφός μου ο Μανώλης, και θα είσαι ο πρώτος που θα φωνάξω να το δει όταν το τελειώσω. Θέλει να φτιάξω το ferry boat που είχαμε στην Αίγυπτο και συνέδεε το Πορτ Σάϊδ με το Πορτ Φουάτ. Τα σκάφη εκείνα ήταν "double end", φόρτωναν και ξεφόρτωναν δηλαδή και από τις δύο πλευρές. Πλώρα πρύμα. Το πρόβλημα ήταν ότι δεν υπήρχε σημείο αναφοράς, ώστε να μπορέσω να βγάλω τις διαστάσεις του πλοίου αυτού και να υπολογίσω την κλίμακα για τη μινιατούρα. Το ναυπηγείο που ναυπηγούσε εκείνες τις "παντόφλες" καταστράφηκε στον πόλεμο από τους βομβαρδισμούς και έτσι, ό,τι υλικό υπήρχε χάθηκε. Ο Μανώλης έκανε πολλές προσπάθειες, έβαλε λυτούς και δεμένους, ξεσήκωσε συλλόγους παλαιών εργαζομένων στη διώργυγα και επιτετραμμένους πρεσβειών, και κατάφερε τελικώς να βρει κάποιες παλιές φωτογραφίε. Του έλεγα όμως : "Μανώλη, το σκάφος αυτό δεν το έχω δει ποτέ στη στεριά. Πώς είναι από κάτω; Έχει δύο τιμόνια στην ίδια πλευρά";

Μικροσκοπική πλεκτή καρέκλα με λύρα και δοξάρι.Πέρασε κάμποσος καιρός και κάποια μέρα έμαθε ο αδελφός μου ότι ένα παλιό τέτοιο πλοίο, που το βρήκαν εγκαταλελειμμένο στη λίμνη της Ισμαηλίας, το έβγαλαν στη στεριά και το παράτησαν εκεί. Κάποιος συμμαθητής μου λοιπόν το φωτογράφισε και μου το έστειλε. Το μοναδικό πρόβλημα που αντιμετωπίζω τώρα είναι ότι δεν έχω μια φωτογραφία του πλοίου, που να είναι τραβηγμένη κάθετα στη μέση, ώστε να μπορέσω να υπολογίσω την κλίμακα. Κάνω βέβαια κάποιους υπολογισμούς, από το ύψος των επιβατών που υπάρχουν στις φωτογραφίες, και από το μέγεθος ενός ποδηλάτου που είναι φορτωμένο στο πλοίο. Περιμένω άλλη μια φωτογραφία για να ξεκινήσω.

Ι.Π. : Μένω λοιπόν στην υπόσχεσή σου καπτά Κώστα ότι, μόλις το ολοκληρώσεις ,θα με φωνάξεις να το δω. Αυτό το τρικάταρτο, που βλέπω εδώ, ποιο είναι;

Η βάρκα των Συμιακών σφουγγαράδων.Κ.Β. : Δεν είναι δικό μου. Το έφτιαξε ο μακαρίτης ο Βασιλογιώργης, αλλά μετά τον θάνατό του μπήκε ένας γάτος μέσα στο σπίτι, ο οποίος από την τρομάρα του σάλταρε πάνω στο καίκι και του προξένησε μεγάλες ζημιές! Μου το έφεραν λοιπόν και μου ζήτησαν να το επισκευάσω. Ήταν πολύ δύσκολη δουλειά, πρώτα απ' όλα γιατί δεν μου αρέσει να επεμβαίνω στη δουλειά άλλων, και δεύτερον γιατί δεν μπορούσα να μαντεύσω πώς ακριβώς το είχε φτιάξει ο Βασιλογιώργης ώστε να μπορέσω να το επαναφέρω στην αρχική του κατάσταση. Τιμόνι δεν υπήρχε, καβίλιες δεν είχε, αφαλό δεν είχε, βάση του τιμονιού δεν είχε, σαπόρτο για το πίσω πίκι δεν είχε. Υπήρχαν τα φαλάγγια, οπότε υπέθεσα ότι υπήρχε και η βάρκα, η οποία προφανώς χάθηκε, οι κουπαστές ήταν σπασμένες, το ίδιο και το άλμπουρο.

Ι.Π. : Το έχουν δει οι απόγονοι του Βασιλογιώργη μετά την επισκευή του;

Κ.Β. : Όχι. Μένει να του προσθέσω μια σημαία ακόμη και κάτι ψιλοπράγματα. Ήταν τυχερό όμως να το δεις εσύ.

Ι.Π. : Πώς θα σου φανεί που θα πρέπει τώρα να το επιστρέψεις; Δεν το νοιώθεις λίγο και σαν δικό σου;

Δίκοπη κωπηλατική.Κ.Β. : Και βέβαια το νοιώθω σαν να είναι δικό κου, και θα μου κακοφανεί που θα το αποχωριστώ! Είναι εκπληκτικό κομμάτι άλλωστε. Ο τρόπος με τον οποίο φτιάχνω εγώ τα δικά μου σκάφη ωχριά μπροστά στον τρόπο με τον οποίο έφτιαξε ο Βασιλογιώργης αυτό! Εκείνος πήρε ένα κούτσουρο και σκάλισε τη γάστρα του σκάφους με το μάτι, χρησιμοποιώντας μόνο ένα σουγιά και μερικά κομμάτια γυαλιού! Εγώ δεν τα σκαλίζω τα δικά μου καραβάκια, απλώς τα ναυπηγώ. Αυτό που κάνω εγώ μπορείς να το κάνεις κι' εσύ, αν θέλεις και προσπαθήσεις. Αυτό που έκανε ο Βασιλογιώργης εγώ δεν μπορώ ας πούμε να το κάνω, ούτε κι' εσύ. Κοίταξε συμμετρία που έχει το σκάφος του. Από όπου και αν το κοιτάξεις, είναι συμμετρικό. Είναι τρομερά δύσκολο να το επιτύχεις αυτό σκαλίζοντας απλώς ένα κομμάτι ξύλο με ένα σουγιά! Τρομερό σκάφος! Λυπάμαι που θα το δώσω, αλλά θα έχω την ευκαιρία να πηγαίνω να το βλέπω εκεί που θα πάει. Όμως είναι αλλοιώς να σηκώνεσαι το πρωί και να το βλέπεις στο ράφι σου! Να σου πω την αλήθεια, καθυστέρησα την επισκευή του για να το έχω εδώ και να το θαυμάζω!

Ι.Π. : Πού είναι το "ναυπηγείο" σου καπετάνιε;

Κ.Β. : Καλή ερώτηση! (γελάει). Έχω ένα χώρο στο υπόγειο, αλλά δεν μπορώ να δουλέψω εκεί γιατί έχει υγρασία και δεν είναι καλό για τα ξύλα. Στο σαλόνι δεν μπορώ επίσης να δουλέψω, γιατί δημιουργείται σκόνη. Το καλοκαίρι λοιπόν δουλεύω στο μπαλκόνι και τον χειμώνα στην κουζίνα! Πρέπει βέβαια να μαζέψω τα εργαλεία όταν φθάνει η ώρα να στρωθεί το τραπέζι για το φαγητό...

Ι.Π. : Είχες ποτέ ατύχημα με κάποιο από τα καραβάκια σου;

Συγκρίνετε το μέγεθος της πλεκτής καρέκλας με τα δάκτυλα του κατασκευαστή της!Κ.Β. : Δεν έλειψαν τα ατυχήματα. Θυμάμαι κάποτε, που μέναμε στην Κυψέλη, είχα τοποθετήσει το σκάφος του Νείλου πάνω σ' ένα ράφι με ανεβασμένο το πανί του. Η γυναίκα μου είχε ανοίξει δύο αντικρυστά παράθυρα για να αεριστεί το σπίτι, όταν ένα ξαφνικό ρεύμα αέρα φούσκωσε τα πανιά του σκάφους και το πέταξε στο πάτωμα, δημιουργώντας μια τρύπα στα πλευρά του! Είμασταν έτοιμοι να πάμε σε κάποια ταβέρνα, θυμάμαι, αλλά εγώ θα προτιμούσα χίλιες φορές να έμενα στο σπίτι προκειμένου να επισκευάσω τη ζημιά! Ή έφαγα ή δεν έφαγα εκείνο το βράδυ, το ίδιο ήταν!

Όταν αποχαιρέτησα την οικογένεια Βιντιάδη και πάτησα το κουμπί του ανελκυστήρα που θα με προσγείωνε στην πεζή πραγματικότητα του ισογείου, θυμήθηκα τις προσπάθειες των Κασιωτών "μετρ" καραβομαραγκών της μινιατούρας στα μέσα της δεκαετίας του '80. Αναπόλησα την διακαή επιθυμία τους για συμμετοχή σε διεθνείς εκθέσεις στο εξωτερικό, και θύμωσα στη σκέψη της ταφής των ελπίδων τους από τους μετέπειτα ανεγκέφαλους διαχειριστές της εξουσίας. Τώρα, δεν είχα παρά να περιμένω με αγωνία την ολοκλήρωση της αιγυπτιακής "παντόφλας"..

απο το περιοδικο RIBANDSEA FERRY BOATS OFF PORT SAID

Δέκα επτά σχεδόν μήνες πέρασαν από την πρώτη συνέντευξη του καπτά Κώστα Βιντιάδη http://www.ribandsea.com/face/385-2010-06-19-10-32-29.html και πάνω που είχα αρχίσει να πιστεύω ότι ξέχασε να με ειδοποιήσει για να θαυμάσω το νέο του αριστούργημα, κτύπησε το τηλέφωνό μου. "Έλα Σήφη, ο Κώστας είμαι. Το φερυμποτάκι τελείωσε και όπως σου είχα υποσχεθεί θα είσαι ο πρώτος που θα καλέσω να το δει! Ούτε ο Μανώλης, ο αδελφός μου, που για χάρη του το έφτιαξα, δεν το έχει δει ακόμη"! Τη μία μέρα μου τηλεφώνησε λοιπόν ο καπτά Κώστας, την επομένη ήμουνα στο σπίτι του, φορτωμένος με την ανυπομονησία και τα φωτογραφικά μου...

Στην αμμουδιά του Έδεμ, έτοιμο θαρρείς να σαλπάρει!Μέχρι να αρχίσουμε να συζητάμε, πέρασε κάμποση ώρα, με μένα να έχω μείνει αποσβολωμένος να θαυμάζω την καινούργια μινιατούρα. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι εκείνο το εκπληκτικό μικροσκοπικό ξύλινο ferry boat, που ήταν έτοιμο θαρρείς να πάρει επιβάτες και αυτοκίνητα και να σαλπάρει, βγήκε απ' τα χέρια ενός ανθρώπου ο οποίος εργάστηκε επί μήνες στο μπαλκόνι ή την κουζίνα του σπιτιού του! Τίποτε δεν του έλειπε! Πιλοτήρια, πάγκοι επιβατών, φώτα, κοτσανέλα, προβολείς, ναυτικά κλειδιά, αξονικά, προπέλλες, άγκυρες, φουγάρα με το σήμα της εταιρείας, καταπακτές, ανθρωποθυρίδες, ακόμη και ανόδια για την προστασία από την ηλεκτρόλυση!

Ιωσήφ Παπαδόπουλος : Καπτά Κώστα, με εξέπληξες πάλι. Τι είναι αυτό το αριστούργημα; Είναι, νομίζω, η καλύτερη μινιατούρα σου.

Κάτοψη της εξαιρετικής μινιατούρας του καπτά Κώστα Βιντιάδη.Κώστας Βιντιάδης : Μπορεί, δεν ξέρω. Η ιδέα, όπως σου είχα πει και την προηγούμενη φορά, ήταν του αδελφού μου Μανώλη, ο οποίος μια μέρα μου είπε : "Δεν φτιάχνεις το ferry boat που είχαμε στην Αίγυπτο"; Ήταν πράγματι πολύ όμορφο πλοίο εκείνη η "παντόφλα", αλλά μου έλειπαν τα στοιχεία. Είχα κάποιες μαυρόασπρες ταλαιπωρημένες φωτογραφίες της εποχής εκείνης, αλλά δεν μπορούσα να υπολογίσω τις διαστάσεις του πλοίου βλέποντάς τες. Έβαλε λοιπόν ο Μανώλης τον Νικόλα τον Μαστρανδρέα, που ζει στη Γαλλία, να έρθει σε επαφή με τον σύλλογο των παλαιών εργαζομένων της διώρυγας του Σουέζ. Δεν βρέθηκαν όμως σχέδια γιατί αυτό το ferry boat ναυπηγήθηκε το 1937 στο Σεν Ναζέρ, το οποίο όμως βομβαρδίστηκε στον πόλεμο και κατεστράφησαν όλα. Αρκέστηκα λοιπόν στις φωτογραφίες που είχα, και κάποιες που μου έστειλαν στη συνέχεια από την Αίγυπτο. Δεν μπορούσα ωστόσο να βγάλω από αυτές τα στοιχεία που χρειαζόμουν.

Οι προπέλλες, το τιμόνι, η άγκυρα και τα ανόδια, όλα στη θέση τους!Τελικώς, ξέρεις τι έκανα; Κατέφυγα στο Google και συγκρίνοντας τις διαστάσεις των κυκλικών σωσιβίων εκείνης της εποχής με το μέγεθος των ανθρώπων που φαίνονταν στις φωτογραφίες, κατάφερα να υπολογίσω περίπου τα μεγέθη, και να κάνω στην αρχή τη μακέτα του πλοίου ώστε να δω αν με ικανοποιεί και αν υπάρχει οπτική αρμονία ή όχι. Όταν λοιπόν είδα τη μακέτα και έκανα μερικές διορθώσεις, αποφάσισα να ξεκινήσω τη ναυπήγηση...

Ι.Π. : Επειδή έχω χαζέψει μ' αυτό που βλέπω μπροστά μου και δεν ξέρω πραγματικά από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω, θα ρωτήσω πρώτα κάτι που, κάτω από άλλες συνθήκες, θα έπρεπε να το ρωτήσω στο τέλος αυτής της συνέντευξης. Πόσος χρόνος χρειάστηκε, συνολικώς, για να ολοκληρωθεί αυτό το μικροσκοπικό αριστούργημα;

Κ.Β. : Δώδεκα μήνες και κάτι ημέρες! Υπήρξαν βέβαια και κάποια χρονικά διαστήματα που δεν ασχολήθηκα καθόλου. Τους πρώτους δύο μήνες τους έφαγα σχεδόν προσπαθώντας να βγάλω τις διαστάσεις του πλοίου σε κλίμακα! Κοίταξε αυτές τις φωτογραφίες που μου έστειλαν απ' την Αίγυπτο μετά την περσινή μας συζήτηση.

Ι.Π. : Βλέποντας το ferry boat δεμένο στο ντόκο, σ' αυτήν εδώ τη φωτογραφία ας πούμε, σχηματίζει κανείς την εντύπωση ότι δεν πρόκειται για καράβι αλλά για προέκταση του προβλήτα!

Δεμένο στο Πορτ Σάϊδ έμοιαζε περισσότερο με προέκταση του προβλήτα και των λιμενικών εγκαταστάσεων παρά με πλοίο! Κ.Β. : Σωστά! Τα είχαν ναυπηγήσει με τέτοιο τρόπο, ώστε να ταιριάξουν στις "προδιαγραφές" και τις ανάγκες της περιοχής όπου θα δούλευαν. Είχαν ναυπηγηθεί τέσσερα τέτοια ferry boats. Δύο diesel και δύο ατμοκίνητα. Συνέδεαν το Πορτ Σάϊδ με το Πορτ Φουάτ. Το ένα από αυτά πήγαινε, και το άλλο ερχόταν. Δεν ήταν πάντοτε όλα σε λειτουργία, γιατί χρειαζόταν ας πούμε να περάσει κάποιο από έλεγχο, το άλλο να κάνει επισκευή κ.λπ. Τα δύο όμως από αυτά ήταν πάντοτε σε λειτουργία και πήγαιναν όλη την ημέρα από το ένα λιμάνι στο άλλο χωρίς σταματημό! Κοίταξε τώρα προσεκτικά αυτή τη φωτογραφία και πες μου τι βλέπεις, όσον αφορά στην πλάτη του καναπέ των επιβατών, στο ύψος της συρόμενης πόρτας επιβίβασης και αποβίβασης.

Ι.Π. : Δεν διακρίνω κάτι που να μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση καπτά Κώστα, συγγνώμη.

Κ.Β. : Έχεις δίκιο γιατί δεν φαίνεται καθαρά η διαφορά στο σκοτάδι. Κοίταξε τώρα που φωτίζω το σημείο αυτό με τον φακό. Πίσω από τα κάγκελλα της κουπαστής, και σε όλο το μήκος της συρόμενης πόρτας επιβίβασης-αποβίβασης, η πλάτη του καναπέ είναι υπερυψωμένη, ώστε να μην υπάρχει ο κίνδυνος να μαγκωθεί το χέρι κάποιου απρόσεκτου επιβάτη ή κάποιου παιδιού! Οι Αιγύπτιοι μάλιστα, επειδή πάγωναν τον χειμώνα τα πόδια των επιβατών από την υγρασία, προσέθεσαν αργότερα μια λαμαρίνα, κλείνοντας το κενό που υπήρχε κάτω απ' τα κάγκελλα της κουπαστής. Εγώ έφτιαξα το δικό μου ferry boat, όπως ήταν το αρχικό, χωρίς αυτή τη λαμαρίνα δηλαδή, ανοικτό. Έτσι μου άρεσε περισσότερο.

Το ferry boat εκτελούσε συνεχή δρομολόγια μεταξύ Πορτ Σάϊδ και Πορτ Φουάτ. Κοίταξε επίσης τα φουγάρα των πλοίων και τα γράμματα που υπάχουν πάνω σ' αυτά. Υπάρχει μια διαφορά μεταξύ των δύο αυτών φωτογραφιών. Στο φουγάρο του ferry boat της πρώτης φωτογραφίας τα γράμματα "C" και "S" είναι τα αρχικά των λέξεων "Canal Suez". Αυτό έγινε γιατί η εταιρεία που είχε ναυπηγήσει τα πλοία και εκμεταλλευόταν τη διώρυγα ήταν γαλλική, ενώ ηγέτης της Αιγύπτου ήταν ο Φαρούχ. Όταν ήρθε στην εξουσία ο Νάσερ, εθνικοποίησε την εταιρεία και άλλαξε το σινιάλο και τα γράμματα στα φουγάρα, που έγιναν αραβικά. Υπήρχε μάλιστα στην Αίγυπτο, πριν από τον Νάσερ, ένας σαφής διαχωρισμός μεταξύ των Αιγυπτίων και των Ευρωπαίων. Ένα είδος φυλετικών διακρίσεων, που εκδηλωνόταν, από τους Αγγλογάλλους κυρίως, εις βάρος των Αιγυπτίων, αν και οι πρώτοι ήταν φιλοξενούμενοι στη χώρα των δεύτερων! Στη μία πλευρά του πλοίου ταξίδευαν οι Αιγύπτιοι και στην άλλη οι Ευρωπαίοι! Εκεί που έμπαιναν οι Ευρωπαίοι δεν επιτρεπόταν να μπουν οι Αιγύπτιοι! Γι' αυτό και υπήρχαν διαχωριστικά κάγκελα που οριοθετούσαν και απομόνωναν, κατά κάποιο τρόπο, τους δύο χώρους επιβατών. Έτσι, καλώς ή κακώς, δημιουργήθηκε το ανάλογο κλίμα δυσαρέσκειας, για να δυσανασχετήσουν αργότερα οι Αιγύπτιοι, με τον Νάσερ επικεφαλής, και να διώξουν τους Ευρωπαίους.

Ι.Π. : Στη φωτογραφία αυτή βλέπω και ένα ποδήλατο πάνω στο πλοίο.

Απίστευτες λεπτομέρειες στην πρύμνη του πλοίου με γάσες, πλεκτά κυκλικά σωσίβια κ.λπ.Κ.Β. : Οι περισσότεροι Αιγύπτιοι είχαν ποδήλατα. Αρκετοί από τους Ευρωπαίους είχαν αυτοκίνητα, αλλά και κάποιοι άλλοι είχαν ποδήλατα. Όσοι είχαν ποδήλατα τι νομίζεις ότι έκαναν; Τα φόρτωναν στην πλευρά του πλοίου όπου ταξίδευαν οι Αιγύπτιοι και μετά πήγαιναν στην πλευρά του πλοίου όπου ταξίδευαν οι Ευρωπαίοι! Εκτός και αν υπήρχε ελεύθερος χώρος στο κεντρικό γκαράζ των αυτοκινήτων, οπότε τα έβαζαν εκεί. Έξι πάντως αυτοκίνητα χωρούσαν στο γκαράζ, όλα κι' όλα. Γι' αυτό και οι καναπέδες στην πλευρά του πλοίου, όπου ταξίδευαν οι Ευρωπαίοι, κάλυπταν ολόκληρο τον διάδρομο, ενώ στην άλλη πλευρά υπήρχε μικρότερο μήκος καναπέ και περισσότερος ελεύθερος χώρος ώστε να χωρέσουν και τα ποδήλατα. Πολλές φορές, την ώρα της αιχμής, πολλοί από τους Αιγυπτίους κρεμόντουσαν κυριολεκτικώς έξω απ' το πλοίο, κρατώντας με το ένα χέρι την κολώνα και με το άλλο το ποδήλατό τους!

Ι.Π. : Ταξίδεψες ποτέ μ' αυτό το ferry καπτά Κώστα;

Φωταγωγημένο, στο σπίτι πια του... ναυπηγού του!Κ.Β. : Αν ταξίδεψα λέει! Άπειρες φορές! Επρόκειτο για ένα αυθεντικό ποταμόπλοιο, χωρίς ιδιαίτερο βύθισμα. Είχε τέσσερις μηχανές και τέσσερις προπέλλες, δύο από κάθε πλευρά, και δύο πιλοτήρια, ένα στην πλώρη και ένα στην πρύμνη. Αν και στα πλοία αυτά, που ήταν "double end", δεν υπήρχε στην ουσία κανένας διαχωρισμός μεταξύ πλώρης και πρύμνης. Επειδή μάλιστα δεν υπήρχε ακρόπλωρο, ώστε να μπορεί ο πλοίαρχος να έχει ένα σημείο αναφοράς, τοποθετούσαν έναν ιστό στο κέντρο, μπροστά από κάθε πλιοτήριο. Πρόσεξε τώρα μια "λεπτομέρεια". Όταν προσέγγιζε το πλοίο στο Πορτ Σάϊδ ή στο Πορτ Φουάτ και το έδεναν οι ναύτες στο ντόκο, έβγαινε ο καπετάνιος από το πιλοτήριο και με την βοήθεια μιας μανέλλας κατέβαζε τον καταπέλτη για την αποβίβαση των οχημάτων. Δεν ξέρω γιατί, αλλά μόνο ο καπετάνιος είχε την ευθύνη χειρισμού αυτής της μανέλλας.

Κάτι άλλο τώρα. Κοίταξε μέσα στην πρώτη γέφυρα. Βλέπεις το τιμόνι και στη μπάντα μία ρόδα με ένα χερούλι; Στην άλλη γέφυρα υπάρχει ένα δεύτερο τιμόνι και η βάση της ρόδας, αλλά δεν υπάρχει η ρόδα. Αυτά τα ferry boats είχαν δύο ηλεκτρομηχανές και τέσσερις κινητήρες που ήταν ηλεκτρο-πρόσω. Έπαιρναν δηλαδή το ρεύμα, που παρήγαγαν οι ηλεκτρομηχανές, και κινούσαν τις προπέλλες! Η ντηζελομηχανή, παρήγαγε δηλαδή απλώς ρεύμα, δεν κινούσε το πλοίο! Έβλεπα λοιπόν μικρός τον καπετάνιο να φεύγει από το ένα πιλοτήριο και πηγαίνοντας στο άλλο να παίρνει μαζί του τη ρόδα και δεν μπορούσα να καταλάβω τι γίνεται! Όταν αργότερα έμαθα τον τρόπο με τον οποίο μεταδιδόταν η κίνηση από τις ηλεκτρομηχανές στις προπέλλες, κατάλαβα ότι η ρόδα αυτή εκτελούσε χρέη χειριστηρίου που την γυρνούσε ο καπετάνιος με το χερούλι για το πρόσω-ανάποδα! Το είχαν δε φτιάξει οι Γάλλοι με τέτοιο τρόπο, ώστε να βγαίνει και να μην το κουνήσει κάποιος κατά λάθος όταν το πλοίο κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση!

Ι.Π. : Πόσα φώτα έχεις βάλει συνολικώς πάνω στην εκπληκτική αυτή μινιατούρα καπτά Κώστα;

Κασιώτες καπετάνιοι ποζάρουν στην κόντρα γέφυρα δίπλα στον προβολέα. Κ.Β. : Υπάρχουν, όπως βλέπεις, φώτα στις γέφυρες, στο γκαράζ, στο άλμπουρο, φώτα πλεύσης, φώτα στον χώρο των επιβατών, φώτα ακόμη και στα έξαλα του πλοίου για την διευκόλυνση της επιβίβασης και αποβίβασης των επιβατών. Μαζί με τους τέσσερις προβολείς του καταστρώματος, υπάρχουν τριάντα δύο συνολικώς φώτα. Κουράστηκα πολύ για να τα βάλω όλα αυτά! Έπρεπε το κάθε ένα από τα λεντάκια που χρησιμοποίησα να έχει την δική του αντίσταση. Ή έπρεπε να βάλω μία μεγάλη αντίσταση, πράγμα που δεν με συνέφερε, γιατί αν τυχόν καεί η μεγάλη αντίσταση δεν θα ανάβει τίποτε, ενώ αν καεί μια μικρή αντίσταση δεν θα ανάβει μόνο η λάμπα που της αντιστοιχεί. Όλες οι άλλες θα ανάβουν. Οπότε αναγκάστηκα να βάλω τριάντα δύο αντιστάσεις, όσα δηλαδή είναι και τα φώτα. Έχω φτιάξει έναν ηλεκτρικό πίνακα όπου σε κάθε πρίζα αντιστοιχεί και ένα φις και τα καλώδια διατρέχουν όλο το πλοίο. Μέσα στο άλμπουρο, π.χ., τρέχουν καλώδια που τα κρύβω με ένα ψιλό πηχάκι για να μη φαίνονται. Το μόνο που θέλω ακόμη να φτιάξω είναι μία κάσα με άμμο, για να καλύψω τον διακόπτη των φώτων που φαίνεται άσχημα και δεν ταιριάζει με την όλη κατασκευή.

Ι.Π. : Γιατί άμμο;

Ο καπτά Δημήτρης Λιόκουρας στη γέφυρα του ferry, ενώ είναι έτοιμος να σκαντζάρει τον καπετάνιο της προηγούμενης βάρδειας.Κ.Β. : Τότε δεν υπήρχαν πυροσβεστήρες. Χρησιμοποιούσαν άμμο για να σβήσουν μια πιθανή φωτιά! Θα βάλω λοιπόν μια μινιατούρα κάσας με άμμο και ένα μπουγελάκι δίπλα, και έτσι ο διακόπτης των φώτων δεν θα φαίνεται! Θέλω εδώ να σου πω κάτι που ξέχασα. Η κάθε γέφυρα αποτελείται από 160 συνολικώς κομμάτια! Ξυλάκια, τιμόνια, ρόδες, πόρτες, μεντεσέδες, όλα! Ολόκληρο το πλοίο πρέπει να έχει, σύμφωνα με ένα πρόχειρο υπολογισμό, πάνω από 1.200 κομμάτια! Δεν τα κατέγραψα μέχρι σήμερα, όπως δεν μέτρησα και τις ώρες που δούλεψα, γιατί το μυαλό μου ήταν απασχολημένο όσο κατασκεύαζα το πλοίο και δεν χωρούσαν τέτοιες σκέψεις. Θα το κάνω όμως τώρα που τελείωσα. Με καθυστέρησαν πολύ τα ηλεκτρικά και το γεγονός ότι ήθελα να κάνω το καραβάκι διαιρούμενο! Όλα τα κομμάτια, η γέφυρα, το ντεκ, η γάστρα, επτά συνολικώς, είναι δεμένα μεταξύ τους με μικροσκοπικές βίδες. Αν χρειαστεί να τα λύσεις όλα αυτά και να τα ξανασυναρμολογήσεις, θα χρειαστείς ηρεμία και οκτώ περίπου ώρες δουλειάς!

Ι.Π. : Πότε σταμάτησαν τα δρομολόγια αυτών των ferry boats;

Αυτή ήταν η κατάληξή τους όταν απεσύρθησαν απ' τη γραμμή... Κ.Β. : Ξεκίνησαν το 1937 και σταμάτησαν το 1974. Η συνέχεια ήταν, δυστυχώς, τραγική. Ένα μόνο διασώθηκε, που το βρήκαν εγκαταλελειμμένο και σε κακά χάλια στην όχθη της λίμνης της Ισμαηλίας. Όπως μου είπαν βρίσκεται σήμερα δίπλα στο εργοστάσιο της διώρυγας, στο Πορτ Φουάτ. Σκέφτονται, λένε τώρα οι Αιγύπτιοι, να το συντηρήσουν και να το διατηρήσουν σαν ένα ζωντανό απομεινάρι εκείνης της εποχής. Κάποιες από τις φωτογραφίες που βλέπεις μου τις έστειλε η Σοφία η Λιόκουρα, και την ευχαριστώ πολύ, γιατί είδα κάποιες λεπτομέρειες που δεν τις γνώριζα ή δεν φαινόντουσαν στις φωτογραφίες που είχα εγώ. Πολύτιμες φωτογραφίες μου έστειλαν επίσης οι Γιώργος Μαγγιώρος, Μανώλης Δημητρίου, Μαίρη Γερογιάννη, Απόστολος Τζιτζάς, ενώ ο Ντίνος Τζιτζάς είδε το ferry boat στην Αίγυπτο και το σκιτσάρησε για λογαριασμό μου. Τους ευχαριστώ όλους πολύ.

Κάτω απ' τον καταπέλτη διακρίνονται οι προπέλλες και τα ανόδια!Σε μια από αυτές τις φωτογραφίες είδα, ας πούμε, ότι στην άκρη του gangway, όπου έβγαινε ο καπετάνιος για να χειριστεί τη μανέλλα του καταπέλτη, υπήρχε παλέττα! Ο πατέρας της Σοφίας, ο Δημήτρης Λιόκουρας, ήταν καπετάνιος σε ένα από εκείνα τα ferry boats και διακρίνεται μάλιστα καθαρά στο πιλοτήριο, σε μια από τις φωτογραφίες, να ετοιμάζεται να σκαντζάρει τον επίσης Κασιώτη καπετάνιο Σπύρο Μαρκουλή. Υπηρέτησαν όμως και άλλοι Κασιώτες σαν καπετάνιοι σ' εκείνα τα ferry boats, όπως ο Μηνάς Καρασέλλος, ο Ηλίας Κωσταράς, ο Ηλίας Χαϊδεμένος, ο Αντώνης Γερογιάννης, ο Ηλίας Ηλιακώστας, ο Ηλίας Κακομανώλης, ο Ντίνος Σοίλης, ο Μιχάλης Σακέλλης, και ο Γιώργος Σοίλης.

Ι.Π. : Τα ναυτικά κλειδιά που βλέπω στα έξαλα του πλοίου, δίπλα στα φώτα, σε τι εξυπηρετούσαν;

Κ.Β. : Υπήρχαν δέκα, συνολικώς, τέτοια κλειδιά στην κάθε πλευρά. Αυτά τα κλειδιά χρησιμοποιούσε ο γερανός για να βγάλει το πλοίο στη στεριά, σε περίπτωση επισκευής, συντήρησης ή βαψίματος της γάστρας. Υπήρχε μια μαγκιόρα μεταλλική παραλληλόγραμμη κατασκευή, από όπου κρεμόντουσαν είκοσι συρμάτινα σαμπάνια τα οποία έπιαναν στα είκοσι αυτά ναυτικά κλειδιά. Μ' αυτόν τον τρόπο έβγαζαν τα πλοία στη στεριά.

Ι.Π. : Ποιο ήταν το πρωτόκολλο των επιβατών που μπορούσε να μεταφέρει κάθε ένα από εκείνα τα ferries;

Κ.Β. : Πρωτόκολλο; (Γελάει) Περίμενε να σου δείξω το "πρωτόκολλο" (συνεχίζει να γελάει, ενώ ψάχνει το φωτογραφικό αρχείο του). Κοίταξε αυτή τη φωτογραφία και πες μου αν διακρίνεις κάπου το πλοίο.

Ι.Π. : Μη μου πεις ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι, που κρέμονται ο ένας πάνω στον άλλον σαν τα σταφύλια, είναι οι επιβάτες αυτού του πλοίου;

Πρωτόκολλο για άγνωστο αριθμό επιβατών! Κ.Β. : Ακριβώς! Η συγκεκριμένη φωτογραφία τραβήχτηκε στις 26 Ιουλίου, ημέρα εορτασμού για την επέτειο της ανεξαρτησίας της Αιγύπτου. Μέσα ήταν τίγκα γεμάτο το πλοίο, γι' αυτό κρεμόντουσαν και απ' έξω! Κάναμε μια συζήτηση τις προάλλες στο γραφείο και αναρωτηθήκαμε πώς δεν τουμπάρισε εκείνος ο διάολος χωρίς έρμα! Και αυτός ο χαμός δεν γινόταν μόνο σ' αυτά τα ferry boats, αλλά και σε όλα τα άλλα πλεούμενα. Λάντζες, ρυμουλκά, φελούκες. Ήταν μία εκτόνωση για τον κόσμο.

Ι.Π. : Εισιτήριο για την μεταφορά πληρώνατε;

Εισιτήριο μετ' επιστροφής!Κ.Β. : Βέβαια. Έχω μάλιστα φυλάξει ένα, που μου το έδωσε μια εξαδέλφη μου που μένει στα Άσπρα Σπίτια, και αναφέρει την τιμή του εισιτηρίου και τις λέξεις "αλέ ρετούρ" στα αραβικά! Η τιμή του ήταν δύο μελίνια. Η Αιγυπτιακή λίρα, για να καταλάβεις, είχε εκατό γρόσσια και κάθε γρόσσι είχε δέκα μελίνια. Ήταν πολύ φθηνό το εισιτήριο για μας εκείνη την εποχή. Σημειωτέον δε ότι σ' αυτούς που έμεναν στο Πορτ Φουάτ και δούλευαν στο εργοστάσιο της διώρυγας, έδιναν ολόκληρα μπλοκάκια με εισιτήρια. Για τα ποδήλατα όμως δεν πλήρωναν ειστήριο. Μόνο για τα αυτοκίνητα.

Ι.Π. : What is next καπετάνιε; Ή μήπως δεν θα υπάρξει συνέχεια γιατί κουράστηκες;

Κ.Β. : Δεν έχει τέλος αλλά, θα δούμε...

Στο σημείο αυτό πετάχτηκε η κυρία Σάσα Βιντιάδη, η οποία μέχρι εκείνη την στιγμή παρακολουθούσε διακριτικά, και είπε : " Αυτό θέλω να το ακούσω κι' εγώ"!

Κ.Β. : Άκου Σήφη. Φαντάσου τον Πικάσσο, δεν λέω βέβαια ότι εγώ είμαι ο Πικάσσο (γελάει), να ζωγραφίζει και να του λέει η γυναίκα του : "έλα να με βοηθήσεις να κατεβάσω τα χαλιά από την αποθήκη! Τι θα έκανε ο Πικάσσο, σε ρωτώ" (γελάει).

Ο καπτά Κώστας Βιντιάδης έχει κάθε λόγο να είναι ευτυχισμένος και υπερήφανος για το δημιούργημά του.Σάσα Βιντιάδη : Το κομμάτι προσφοράς του καθενός το γνωρίζει μόνο ο ίδιος. Είναι όμως γεγονός ότι σας χρειαζόμαστε κάποιες στιγμές. Ούτε τηλεόραση δεν βλέπουμε μαζί, όσο ο Κώστας φτιάχνει αυτές τις μινιατούρες! Υπήρξαν κάποιες φορές που με ρωτούσε αν θα χρειαστώ το μάρμαρο για να απλώσει τα εργαλεία του! Είναι επίσης βρώμικη δουλειά! Κάνει έτσι με το γυαλόχαρτο ο Κώστας και σηκώνεται σύννεφο η σκόνη! Με ρωτούσε επίσης συχνά ο Μανώλης, ο κουνιάδος μου, τι κάνει ο Κώστας και αν έχει προχωρήσει το καραβάκι. Τι να του πω; Δεν μπορεί κανείς να καταλάβει πόσο χρονοβόρα είναι όλη αυτή διαδικασία για να κατασκευαστεί αυτό το πράγμα! Τον θαυμάζω πάντως ειλικρινά τον Κώστα γι' αυτό που κάνει! Να τον βλέπεις με το μπουφάν να δουλεύει στο μπαλκόνι με τις ώρες...

Στην κόντρα γέφυρα ο καπτά Κώστας δεν ξέχασε ούτε τα τη μπουρού ούτε τα σινιάλα της ακινησίας! Κ.Β. : Συνάντησα πολλές δυσκολίες, αυτή είναι η αλήθεια. Και είναι επίσης αλήθεια ότι όταν άρχισα να το κατασκευάζω είχα πολλές αμφιβολίες για το αν θα έβγαινε στο τέλος αυτό το αποτέλεσμα. Είχα πολλές επιφυλάξεις γιατί υπήρχαν πράγματα, που έπρεπε να κάνω, και εμπόδια, τα οποία δεν ήξερα αν θα μπορούσα να ξεπεράσω. Όλα αυτά τα κάθετα κολωνάκια π.χ. που βλέπεις στις κουπαστές, είναι διαμπερή και περνάει το ένα μέσα απ' το άλλο! Μπορείς να μετρήσεις πόσες τρύπες χρειάστηκε να κάνω και πώς κατάφερα να τις τρυπήσω όλες στα ίδια ακριβώς σημεία; Χρειάστηκε να κάνω πολλά "εργαλεία" για να μπορέσω να βγάλω το αποτέλεσμα αυτό.

Θυμάμαι πέρυσι, λίγες ημέρες προτού πάμε στην Κάσο για διακοπές, κτύπησε κάποια στιγμή το τηλέφωνο. Έκανα έτσι να σηκωθώ, και έριξα με το χέρι μου το ferry boat στο πάτωμα! Έξι καμάρια έφυγαν απ' τη θέση τους! Κόντεψα να πάθω εγκεφαλικό! Όταν άρχισε να παίρνει μορφή το καραβάκι και να μετράει αντίστροφα ο χρόνος για την ολοκλήρωσή του, άρχισα να στενοχωριέμαι!

Ι.Π. : Υπάρχει κάτι πάνω σ' αυτό το καραβάκι που δεν έχεις φτιάξει με τα χέρια σου καπτά Κώστα;

Με ένα τσιμπιδάκι ο καπτά Κώστας ανοίγει την πόρτα του πιλοτηρίου!Κ.Β. : Όλα τα έκανα στο χέρι. Μόνο τη μπουρού, τους τέσσερις προβολείς και την καμινάδα της μηχανής έκανα στον ξυλότορνο. Τα μόνα εξαρτήματα που δεν έφτιαξα εγώ, και αναγκάστηκα να τα αγοράσω απ' τα είδη αλιείας, ήταν τα τέσσερα στριφτάρια που συνδέουν τα φουγάρα με το ντεκ της γέφυρας. Και ξέρεις γιατί; Έψαξα σε όλα τα πιθανά και απίθανα μέρη να βρω ντίζα στα 3 mm, με αριστερόστροφη βόλτα, αλλά δεν βρήκα. Στην Ελλάδα τουλάχιστον. Δεξιόστροφη ντίζα υπάρχει βεβαίως, και πιο ψιλή μάλιστα από 3 mm, αλλά εγώ χρειαζόμουν και αριστερόστροφη για να κάνω τον γρύλλο. Για να βιδώνουν και οι δύο ντίζες, πρέπει η επάνω να είναι δεξιόστροφη και η κάτω αριστερόστροφη, διαφορετικά, αν είναι και οι δύο δεξιόστροφες, βιδώνοντας η μία θα ξεβιδώνει η άλλη.

Ι.Π. : Πώς και δεν σκέφτηκες τον μαστρο Μιχάλη τον Φωκά; Αυτός θα σου έφτιαχνε αριστερόστροφη ντίζα στον τόρνο. Θα ήταν χαρά του, πιστεύω, να σε βοηθήσει.

Κ.Β. : Το ξέρω Σήφη, αλλά η κατασκευή της ντίζας αυτής ήταν ψιλοδουλειά και δεν ήθελα να τον κουράσω.

Ι.Π. : Το αυθεντικό ferry boat δεν ήταν βαμμένο καπτά Κώστα;

Κ.Β. : Και βέβαια ήταν. Είχα πάρει μάλιστα ειδικά χρώματα για να το βάψω, στις ίδιες αποχρώσεις που ήταν βαμμένο και το αυθεντικό. Λίγο έλειψε όμως να γίνει εμφύλιος πόλεμος στο σπίτι! Το καραβάκι βλέπεις θα το πάρει ο γιος μου Ηλίας, ο οποίος δεν ήθελε με τίποτε να βαφτεί! Έγινε οικογενειακό συμβούλιο και τελικώς κυριάρχησε η άποψη του δωρεοδόχου! Όσο για την κόρη μου Ισαβέλλα; Τρόμαξα να την παρηγορήσω, γιατί το ήθελε βλέπεις κι' αυτή πολύ το φερυμποτάκι!

Μέτρο σύγκρισης τα χέρια του δημιουργού!Έμεινα άναυδος από την απίστευτη ικανότητα, υπομονή και επιμονή του καπτά Κώστα Βιντιάδη να ναυπηγεί αληθινά πλοία σε μικρογραφία και σε απόλυτη, αναλογικώς, ταύτιση με τις πραγματικές τους διαστάσεις. Εντυπωσιάστηκα από την ευγένεια, τη μετριοφροσύνη και τη συνέπειά του. Δεν συναντάς εύκολα τέτοιους ανθρώπους σήμερα. Καθώς επέστρεφα στο γραφείο μου, καβάλα στο παπί, σκεφτόμουν πως δύο ανθρώπους ζήλεψα ως τώρα στη ζωή μου. Με την καλή έννοια βεβαίως. Και οι δύο είναι "μετρ" στην κατασκευή μινιατούρας. Ο καθένας στο είδος του. Ο εκπληκτικός μαστρο Μιχάλης Φωκάς στους κινητήρες, και ο απίστευτος καπτά Κώστας Βιντιάδης στα καράβια. Να τους έχει ο Θεός καλά ώστε να διατηρήσουν την έμπνευση, τη διάθεση και τις δυνάμεις τους μέχρι τα βαθειά τους γεράματα, και να δίνουν το καλό παράδειγμα με τη δική τους στάση ζωής σ' αυτούς που ακολουθού

Πέμπτη 3 Ιουνίου 2010

Τρίτη 25 Μαΐου 2010

Port Said.wmv

Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2010

ΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΣΤΗΝ Α.Θ.Μ. Εθιμοτυπική επίσκεψη στην ΑΘΜ τον Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδ


Εθιμοτυπική επίσκεψη στην ΑΘΜ τον Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρο Β’ πραγματοποίησε την 9η Φεβρουαρίου ε.ε. ο Εξοχ.Δήμαρχος Αθηναίων κ.Νικήτας Κακλαμάνης.

Ο κ.Κακλαμάνης, ο οποίος επισκέπτεται την Αλεξάνδρεια προσκεκλημένος του Εξοχ. Κυβερνήτη της Αλεξανδρείας κ.Άντελ Λαμπίμπ, προκειμένου να παραστή στην τελετή ονοματοδοσίας της οδού, μπροστά από το σπίτι που έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο διάσημος Έλληνας ποιητής Κωνσταντίνος Καφάφης σε "οδό Κ.Καβάφη", συνωμίλησε με τον Μακαριώτατο για το επιτελούμενο ιεραποστολικό έργο της Αλεξανδρινής Εκκλησίας στην αφρικανική ήπειρο, αλλά και για το κοινωνικό έργο του Δήμου Αθηναίων.

Ακολούθησε ανταλλαγή αναμνηστικών δώρων και περιήγηση του κ.Δημάρχου στο Πατριαρχικό Μέγαρο. Κατά την τριήμερη επίσκεψη στην Αλεξάνδρεια τον κ.Κακλαμάνη συνοδεύουν η Αντιδήμαρχος κα.Σοφία Μυτιληναίου ? Δασκαλάκη, δημοτικοί σύμβουλοι και υπηρεσιακοί παράγοντες.

Εθιμοτυπική επίσκεψη στην ΑΘΜ τον Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρο Β’ πραγματοποίησε την 9η Φεβρουαρίου ε.ε. ο Εξοχ.Δήμαρχος Αθηναίων κ.Νικήτας Κακλαμάνης.

Ο κ.Κακλαμάνης, ο οποίος επισκέπτεται την Αλεξάνδρεια προσκεκλημένος του Εξοχ. Κυβερνήτη της Αλεξανδρείας κ.Άντελ Λαμπίμπ, προκειμένου να παραστή στην τελετή ονοματοδοσίας της οδού, μπροστά από το σπίτι που έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο διάσημος Έλληνας ποιητής Κωνσταντίνος Καφάφης σε "οδό Κ.Καβάφη", συνωμίλησε με τον Μακαριώτατο για το επιτελούμενο ιεραποστολικό έργο της Αλεξανδρινής Εκκλησίας στην αφρικανική ήπειρο, αλλά και για το κοινωνικό έργο του Δήμου Αθηναίων.

Ακολούθησε ανταλλαγή αναμνηστικών δώρων και περιήγηση του κ.Δημάρχου στο Πατριαρχικό Μέγαρο. Κατά την τριήμερη επίσκεψη στην Αλεξάνδρεια τον κ.Κακλαμάνη συνοδεύουν η Αντιδήμαρχος κα.Σοφία Μυτιληναίου ? Δασκαλάκη, δημοτικοί σύμβουλοι και υπηρεσιακοί παράγοντες.

Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2010

ΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΑΘΜ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΞΟΧ.ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ




Eξοχώτατε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας κύριε Κάρολε Παπούλια, χάρις και έλεος του Δωρεοδότου Θεού εφ’ Υμάς.



Διά τούδε του Πατριαρχικού ημών Γράμματος, εν αισθήμασι αγάπης και ιδιαζούσης τιμής επιθυμούμεν να εκφράσωμεν τας εκ μέσης καρδίας συγχαρητηρίους ευχάς της ημών Μετριότητος επί τη απαξία επανεκλογή υμών εις το ύπατον αξίωμα του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Διά τούδε του Πατριαρχικού ημών Γράμματος, εν αισθήμασι αγάπης και ιδιαζούσης τιμής επιθυμούμεν να εκφράσωμεν τας εκ μέσης καρδίας συγχαρητηρίους ευχάς της ημών Μετριότητος επί τη απαξία επανεκλογή υμών εις το ύπατον αξίωμα του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας.



Οθεν, ευχόμεθα Υμίν πάσαν επιτυχίαν και ενίσχυσιν εις την επιτέλεσιν του υψίστου υπουργήματος Υμών.



Επί δε τούτοις, συγχαίροντες και αύθις, προσευχόμεθα διαπύρως όπως ο Παντοδύναμος Θεός διατηρή Υμάς εν υγιεία και δυνάμει πολλή και ευλογή τα οράματα και τας ευγενείς προσπαθείας Υμών πάντοτε.

Θερμά συγχαρητήρια !

? Ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Θ Ε Ο Δ Ω Ρ Ο Σ Β’

Εν τη Μεγάλη Πόλει
της Αλεξανδρείας
τη 4η Φεβρουαρίου 2010

Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2010

Α ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ ΣΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ


Την 5η Ιανουαρίου ε.ε. η Α.Θ.Μ. ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β’, συμπαραστατούμενος από τους Θεοφιλ. Επισκόπους Κανώπου κ.Σπυρίδωνα και Νειλουπόλεως κ.Γεννάδιο, χοροστάτησε κατά την Ακολουθία των Μεγάλων Ωρών, του Μ.Εσπερινού και την Θεία Λειτουργία στον Ιερό Πατριαρχικό Ναό Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου.

Κατά την Δεσποτική εορτή των Θεοφανείων η Α.Θ.Μ. προεξήρχε της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας και της Ακολουθίας του Μ.Αγιασμού, συλλειτουργούντων των Θεοφιλ. Επισκόπων Μαρεώτιδος κ.Γαβριήλ, Κανώπου κ.Σπυρίδωνος και Νειλουπόλεως κ.Γενναδίου, στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, παρουσία του Εξοχ.Πρέσβεως της Κύπρου στην Αίγυπτο κ.Κωνσταντίνου Λεοντίου, του Εντιμ. Γενικού Προξένου της Ελλάδος στην Αλεξάνδρεια κ.Γεωργίου Διακοφωτάκη, εκπροσώπων της Ελληνικής Κοινότητος, της Κυπριακής Αδελφότητος, ελληνικών Συλλόγων και φορέων της Μεγάλης Πόλεως και πλήθους φιλοθέων Χριστιανών. Προ του πέρατος της Λειτουργικής Προσευχής ο Μακαριώτατος ετίμησε με το οφφίκιο του Μ.Άρχοντος Εκδίκου του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας τον εκδότη της εφημερίδος «Απογευματινή» κ. Κωνσταντίνο Σαραντόπουλο.

Αμέσως μετά ο Μακ.Πατριάρχης υπεδέχθη επισήμως στην Πατριαρχική Έδρα τον Εξοχ. Διοικητή Αλεξανδρείας κ.Άντελ Αμπίμπ, συνοδευόμενο από πολυμελή ομάδα υψηλόβαθμων στελεχών της τοπικής Κυβερνήσεως, της κρατικής Ασφαλείας και άλλους αξιωματούχους της χώρας.

Προσφωνών τον υψηλό επισκέπτη ο Μακαριώτατος επεσήμανε τις άριστες σχέσεις φιλίας και ειρηνικής συνυπάρξεως χριστιανών και μουσουλμάνων στην Νειλοχώρα και υπεγράμμισε την εκ παραδόσεως πολύ καλή συνεργασία μεταξύ των χωρών της Αιγύπτου και της Ελλάδος. Κατακλείων, ευχαρίστησε διά του κ.Διοικητού τον Εξοχ. Πρόεδρου της Αιγύπτου κ.Χόσνυ Μουμπάρακ για την αγάπη και τη στήριξη του προς το πολυσχιδέστατο έργο της Αλεξανδρινής Εκκλησίας, ενώ ετίμησε τον Εξοχ.κ.Αμπίμπ με το παράσημο του Λέοντος του Αποστόλου Μάρκου, για την αγαστή συνεργασία και την άμεση ανταπόκρισή του σε θέματα αφορώντα την εν γένει λειτουργία του Πατριαρχείου.

Αντιφωνών ο κ.Διοικητής ευχαρίστησε τον Σεπτό Προκαθήμενο για την προσγενομένη τιμή, ως και τους Έλληνες για ό,τι προσέφεραν ιστορικά στην Αίγυπτο, ευχόμενος να ενδυναμώσει και πάλι η παρουσία του Ελληνισμού στην Αλεξάνδρεια. Επίσης ανακοίνωσε την απόφαση του να μετονομασθεί η οδός που διέρχεται μπροστά από το σπίτι του περιωνύμου Έλληνα ποιητή Κωνσταντίνου Καβάφη σε "οδό Κ.Καβάφη".

Το μεσημέρι ο Μακ.Πατριάρχης προεξήρχε της τελετής του Αγιασμού των Υδάτων στον Ελληνικό Ναυτικό Όμιλο Αλεξανδρείας. Οκτώ ελληνόπουλα έπεσαν στα παγωμένα νερά της θαλάσσης για να ανασύρουν τον Τίμιο Σταυρό. Προς αυτά ο Μακαριώτατος προσέφερε πολύτιμα αναμνηστικά δώρα. Εν συνεχεία ο Πρόεδρος του Ναυτικού Ομίλου κ.Εδμόνδος Κασιμάτης παρέθεσε επίσημο γεύμα προς τιμήν του Πατριάρχου και των Αρχών.

Αρχιμ.Π.Αράθυμος

Κυριακή 27 Δεκεμβρίου 2009

XΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2009 ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

Η Α.Θ.Μ ΣΤΟ ΚΑΪΡΟ

Την 24η Δεκεμβρίου ε.ε. η ΑΘΜ ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρος Β’ εδέχθη στους χώρους της Πατριαρχικής Επιτροπείας Καΐρου το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων, οι οποίοι έψαλαν τα κάλαντα των Χριστουγέννων.

Ακολούθως επισκέφθηκε τους περιθαλπομένους γέροντες, έλληνες και αλλοδαπούς, στο Γηροκομείο της Ελληνικής Κοινότητος Καΐρου ως και τους ασθενείς του Ελληνικού Νοσοκομείου προς τους οποίους ευχήθηκε ταχεία ανάρρωση. Κατόπιν μετέβη στο Γηροκομείο της αραβορθοδόξου Κοινότητος της αιγυπτιακής πρωτεύουσας.

Το απόγευμα της ίδιας ημέρας η παιδική χορωδία του Ορθόδοξου Πατριαρχικού Κέντρου Καΐρου έψαλε τα παραδοσιακά κάλαντα στον Σεπτό Προκαθήμενο της Δευτεροθρόνου Εκκλησίας του Αγίου Μάρκου, ο οποίος αργότερα διένειμε δώρα σε εμπερίστατα παιδιά.

Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΣΤΟ ΚΑΪΡΟ

Την 25η Δεκεμβρίου ε.ε. η ΑΘΜ ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρος Β’, πλαισιούμενος από τους Θεοφιλ.Επισκόπους Νιτρίας κ.Νικόδημο, Πατριαρχικό Επίτροπο Καΐρου, και Βαβυλώνος κ.Νήφωνα, Ηγούμενο της Ιερας Μονής Αγίου Γεωργίου Π.Καΐρου, ετέλεσε την Θεία Λειτουργία της μεγάλης Δεσποτικής εορτής των Χριστουγέννων στον Ιερό Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Νικολάου Καΐρου.

Κατά την κατανυκτική αυτή Λατρευτική Σύναξη, παρουσία όλων των Ελλήνων αλλά και των αραβορθοδόξων του Καΐρου, ο Μακαριώτατος, απευθυνόμενος προς τους παρισταμένους υψηλοβάθμους αξιωματούχους που εκπροσωπούσαν τον Εξοχ. Πρόεδρο της Αιγύπτου κ. Χόσνι Μουμπάρακ, τον Εξοχ.Υπουργό Εσωτερικών και τον Εντιμ.Κυβερνήτη του Καΐρου εξέφρασε ευγνώμονες ευχαριστίες για την προστασία και την αρωγή προς το Δευτερόθρονο Πατριαρχείο.

Στην Λειτουργική Προσευχή της ευσήμου αυτής ημέρας παρέστησαν εκπρόσωποι των ελληνικών διπλωματικών αρχών, των Κοινοτικών αρχών, ελληνικών και αραβορθοδόξων συλλόγων και φορέων, άλλοι επίσημοι και πλήθος κόσμου.

Αργότερα ο Σεβ.Νούντσιος του Βατικανού και εκπρόσωποι άλλων χριστιανικών δογμάτων επισκέφθηκαν την ΑΘΜ και υπέβαλαν εόρτιες ευχές.

Το μεσημέρι ο Μακαριώτατος παρεκάθησε σε γεύμα που παρέθεσε η Ελληνική Στέγη Ηλιουπόλεως.

Το απόγευμα χοροστάτησε κατά τον Εσπερινό στο Ιερό Παρεκκλήσιο "Φυγή είς Αίγυπτον", εντός της πολυαιωνίου Ιεράς Πατριαρχικής Μονής του Αγίου Γεωργίου, οπού το βράδυ της ιδίας ημέρας παρετέθη δείπνο, στο οποίο παρέστησαν όλοι οι κληρικοί της Πατριαρχικής Επιτροπείας Καΐρου.

Την 26η Δεκεμβρίου ο Μακαριώτατος ετέλεσε την Θεία Λειτουργία στο προαναφερθέν Παρεκκλησιο, επιθεώρησε τα έργα αποκαταστάσεως της Ιεράς Μονής

Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2009

ο Πατριαρχης Αλεξανδρειας στην Αθηνα

Θερμή υποδοχή επεφύλαξε ο Εξοχ.Πρωθυπουργός της Ελλάδος κ.Γεώργιος Παπανδρέου στην ΑΘΜ τον Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κΘεόδωρο Β’ , ο Οποίος τον επισκέφθηκε την 9η Δεκεμβρίου ε.ε. στο γραφείο του στην Ελληνική Βουλή, συνοδευόμενος από την ΑΜ τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ.Ιερώνυμο.Κατά την συνάντησή τους, που διήρκεσε σαράντα λεπτά, συζήτησαν θέματα που αφορούν κυρίως το ιεραποστολικό έργο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας καθώς και τον Απόδημο Ελληνισμό.Απευθύνοντας πρόσκληση στον Έλληνα Πρωθυπουργό να επισκεφθεί επίσημα την έδρα του παλαίφατου Πατριαρχείου στην Αλεξάνδρεια, ο Σεπτός Προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αφρικής του προσέφερε ένα ασημένιο βάζο, που φτιάξανε παιδιά από την Αίγυπτο, όπως είπε, διακοσμημένο με το περιστέρι της ειρήνης. «Σας το προσφέρουμε συμβολικά ? τόνισε ο Πατριάρχης ? γιατί πάντοτε σκορπάτε ειρήνη και αγωνίζεστε για την ειρήνη».Από την πλευρά του, ο κ. Πρωθυπουργός προσέφερε στην ΑΘΜ ένα ασημένιο βάζο με την ελληνική τριήρη, τονίζοντας ότι «συμβολίζει την Ελλάδα των θαλασσών και των ηπείρων».«Θα το έχω στο γραφείο μου, όταν ξεκινώ για τα πολλά ταξίδια στην ήπειρο της Αφρικής και τους ωκεανούς, για να θυμάμαι τον φίλο τον αγαπητό, τον κ.Πρωθυπουργό», απάντησε ο Αλεξανδρινός Πρωθιεράρχης. Κατά την συνάντηση, τους δύο Προκαθημένους συνόδευαν ο Σεβ.Μητροπολίτης Αξώμης κ. Πέτρος, Εκπρόσωπος της ΑΘΜ στην Αθήνα και ο Σεβ.Μητροπολίτης Βεροίας και Ναούσης κ. Παντελεήμων.

Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2009

ΕΓΑΛΗ ΔΩΡΕΑ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ "ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΑΡΧΟΣ" ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

Στην τελική ευθεία εισήλθε από σήμερα, 26η Οκτωβρίου ε.ε. η κατασκευή του Σκευοφυλακείου ? Κειμηλιοφυλακείου του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, την δαπάνη του οποίου αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου το Ίδρυμα "Σταύρος Νιάρχος". Για το χαροποιό γεγονός εξέφρασε την μεγάλη ικανοποίηση και τις ευγνώμονες ευχαριστίες Του ο Μακαριώτατος Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρος Β’, ο οποίος υπέγραψε την αποδοχή της υψηλής δωρεάς από το εξονομασθέν Ίδρυμα, καθώς στο υπό κατασκευή Σκευοφυλάκειο ? Κειμηλιοφυλάκειο θα παρουσιάζεται διά της εκθέσεως ιστορικών έργων και σημαντικών κειμηλίων σπουδαίας εκκλησιαστικής τέχνης η πολυκύμαντη διαδρομή της Αλεξανδρινής Εκκλησίας από την μαρτυρική εποχή του Φωτιστού της Αποστόλου και Ευαγγελιστού Μάρκου έως τους σύγχρονους ιεραποστολικούς βηματισμούς της στην αφρικανική γη. Υπενθυμίζεται ότι στους υπογείους χώρους του Πατριαρχικού Μεγάρου υφίσταται μεγάλη «κατακόμβη» της Πτολεμαϊκής περιόδου, η χρήση της οποίας ήταν η συλλογή των ομβρίων υδάτων. Ο εξαίρετος αυτός χώρος θα διαμορφωθεί κατάλληλα, σύμφωνα με τις αρχές της συγχρόνου Μουσειολογίας, προκειμένου να αποτελέσει το Πατριαρχικό Σκευοφυλάκειο. Τέλος, την 8η Νοεμβρίου ε.ε., αναμένεται η άφιξη στην Αλεξάνδρεια των εκπροσώπων του Ιδρύματος κ.κ. Ιωάννου Ζερβάκη, αναπληρωτού εκτελεστικού Διευθυντή του Ιδρύματος, Θεοδώρου Μαραβέλια, Διευθυντή Τεχνικού Τμήματος και Χρήστου Καθάριου, Πολιτικού Μηχανικού, για την διευθέτηση των επιμέρους θεμάτω

Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2009

ΠΙΣΚΕΨΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΕΛ ΑΛΑΜΕΪΝ ΣΤΗΝ ΑΘΜ

Την 23η Οκτωβρίου ε.ε. η ΑΘΜ ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρος Β’ εδέχθη στην Πατριαρχική Καθέδρα πολυπληθή ομάδα των αγωνιστών της μάχης του Ελ Αλαμέιν, υπό τον Ενδοξ.Υποστράτηγο κ.Στυλιανό Ντόγαρη, Διευθυντή Εφέδρων Πολεμιστών Αγωνιστών Θυμάτων και Αναπήρων (ΔΕΠΑΘΑ), οι οποίοι επισκέπτονται την Αίγυπτο στα πλαίσια των επετειακών εκδηλώσεων της μάχης. Προσφωνών την ΑΘΜ ο Υποστράτηγος κ.Ντόγαρης εξήρε την ιεραποστολική δράση της Αλεξανδρινής Εκκλησίας και του Σεπτού της Προκαθημένου, προς τον Οποίο προσέφερε το έμβλημα της ΔΕΠΑΘΑ. Κατά την αντιφώνησή του ο Μακαριώτατος ανεφέρθη στο επίπονο έργο της διακονίας των εμπεριστάτων αφρικανών αδελφών και εξέφρασε την ευγνωμοσύνη Του προς τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις οι οποίες πάντοτε στηρίζουν παντοιοτρόπως το έργο αυτό, ως και προς τον Εξοχ.Πρόεδρο της Αιγύπτου κ.Χόσνυ Μουμπάρακ για την προστασία και τις διευκολύνσεις προς το παλαίφατο Πατριαρχείο. Κατακλείων απένειμε τιμητική διάκριση προς τον κ.Υποστράτηγο.

Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2009

ΕΥΤΕΡΗ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ


Με την τελετή των Μεγάλων Μηνυμάτων, εντός του Ιερού Πατριαρχικού Παρεκκλησίου των Αγίων Θεοδώρων, των Θεοφιλ. Εψηφισμένων Επισκόπων Μπουρούντι και Ρουάντας κ.Σάββα και Βαβυλώνος κ.Νήφωνος ενώπιον της ΑΘΜ του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεοδώρου Β’ και των τιμίων Μελών της Ιεράς Συνόδου, ως και την παρουσίαση των εισηγήσεων του Σεβ. Μητροπολίτη Κένυας κ.Μακαρίου με θέμα :«Η τέλεσις δευτέρου (β΄) θρησκευτικού γάμου εις τους Αφρικανούς κληρικούς εν χηρεία ή και εν διαστάσει» και του Σεβ.Μητροπολίτη Ιωαννουπόλεως & Πρετορίας κ. Σεραφείμ με θέμα: «Εκκλησία Αφρικής & ειτζ (HIV), τρόποι συμμετοχής εις τις διεθνείς προσπάθειες δια τα κοινωνικά προβλήματα, εμπόριο ανθρώπων (trafficking), παιδική εκμετάλλευσις, κ.α.» ολοκληρώθηκε το βράδυ της 6ης Οκτωβρίου ε.ε. η πρώτη ημέρα των εργασιών της Ιεράς Συνόδου του παλαιφάτου Πατριαρχείου.

Την επομένη, 7η Οκτωβρίου, η Ιερά Σύνοδος συνέχισε την συνεδρία της.

Κατά την έναρξη, ο Μακαριώτατος παρουσίασε στους Σεβ. Ιεράρχες τις νέες εκδόσεις της Αλεξανδρινής Εκκλησίας, οι οποίες είναι οι τρεις Ασματικές Ακολουθίες των Αγίων Πατριαρχών Αλεξανδρείας Μελετίου Πηγά, Ιωακείμ Πάνυ και Γερασίμου Παλλαδά, συνταχθείσες από τον Σεβ.Μητροπολίτη Ρόδου κ.Κύριλλο, οι δύο τόμοι υπό τον τίτλο «Αλεξανδρινός Αμητός», αφιερωμένοι στη μνήμη του μακαριστού αιγυπτιώτου Ιωάννη Χατζηφώτη, και οι τελευταίοι τόμοι των περιοδικών επιστημονικών εκδόσεως «Φάρος» (τομ.π’) και «Ανάλεκτα» (τομ.θ’).

Ακολούθησαν οι παρουσιάσεις των κάτωθι Εισηγήσεων:

α. «Προβλήματα ποιμαντικής των προσερχομένων εις την Ορθόδοξον πίστιν εκ της ειδωλολατρίας» από τον Σεβ. Μητροπολίτη Ουγκάντας κ.Ιωνά,

β. «Επαναφορά εξοδίου Ακολουθίας εις την Θ. Λειτουργίαν. Μυστήρια και Θ. Ευχαριστία. Η λειτουργική πράξις σήμερα εις τον Αλεξανδρινόν Θρόνον. Μελέτη δια την αναγκαιότητα πιθανών λειτουργικών μεταρρυθμίσεων» από τον Σεβ. Μητροπολίτη Νιγηρίας κ. Αλέξανδρο,

γ. «Προβλήματα και ιδιαιτερότητες της ποιμαντικής των Ελληνικών Κοινοτήτων εις τον Αφρικανικόν χώρον. Η παρουσία και η δράση εθνικών Ενοριών ή Εκκλησιών εις την δικαιοδοσίαν του Πατριαρχείου» από τον Σεβ. Μητροπολίτη Καλής Ελπίδος κ. Σέργιο,

δ. «Προοπτικές δια την εκκλησιαστικήν ή ιεραποστολικήν δράσιν και παρουσίαν μας εις Ισλαμικές χώρες. Εμπειρίες από περιοδείες, κίνδυνοι, προσέγγισις, τρόποι επισκέψεως, προτάσεις» από τον Σεβ. Μητροπολίτη Καρθαγένης κ. Αλέξιο και

ε. «Το πρόβλημα των ενδοφυλεκτικών διαφορών των προσερχόμενων εις την Ορθοδοξίαν, διαπίστώσεις, κίνδυνοι. Η πολυγαμία-άγαμες μητέρες, προσέγγισις και ποιμαντική αντιμετώπισις» από τον Σεβ. Μητροπολίτη Μουάνζας κ. Ιερώνυμο.

Μετά το πέρας της παρουσιάσεως κάθε εισηγήσεως ακουλούθησε διάλογος και κατάθεση των απόψεων και των προσωπικών εμπειριών των αγίων Αρχιερέων από την ποιμαντική τους διακονία στην αφρικανική ήπειρο.

Η συνεδρία της Ιεράς Συνόδου θα συνεχισθή το απόγευμα με την παρουσίαση των Εισηγήσεων:

α. «Θέματα Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως εις την Αφρικανικήν Ήπείρον. Οι τρεις υπάρχουσες Εκκλησιαστικές Σχολές (Ναϊρόμπι, Κινσάσα, Αλεξάνδρεια). Προοπτικές. Τα ήδη λειτουργούντα σεμινάρια εις τις Ι. Μητροπόλεις και Ι. Επισκοπές. Επιμόρφωσις του ι. Κλήρου και οικονομική κατάστασις αυτού» από τον Σεβ. Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε κ. Γεώργιο,

β. «Εμπειρίες και προοπτικές ποιμαντικής & ιεραποστολικής δράσεως από επισκέψεις εις νέες περιοχές της Αφρικής (π.χ. Σεϋχέλλες Νήσοι)» από τον Σεβ. Μητροπολίτη Ειρηνουπόλεως κ. Δημήτριο,

γ. «Η πνευματική προετοιμασία των υποψηφίων Κληρικών και η πνευματική ζωή του Κληρικού. Ιερατικές κλήσεις και τα προβλήματα των επιλογών μας. Προετοιμασία των αυριανών Αφρικανών ιεραποστόλων, η κατήχησις σήμερα εις την Αφρικήν, κατηχητικά εγχειρίδια» από τον Σεβ. Μητροπολίτη Κεντρώας Αφρικής κ. Ιγνάτιο,

δ. «Ιεραποστολικοί Σύλλογοι, Αδελφότητες και Πατριαρχείο. Σχέσεις συνεργασίας, εμπειρίες, προοπτικές» από τον Σεβ.Μητροπολίτη Ζάμπιας κ. Ιωακείμ,

ε. «Επαναφορά του θεσμού των Διακονισσών εις το Πατριαρχείον Αλεξανδρείας» από τον Σεβ. Μητροπολίτη Καμερούν κ. Γρηγόριο,

στ.«Το φιλανθρωπικόν έργον παράγοντας προωθήσεως της Ιεραποστολής» από τον Θεοφιλ.Επίσκοπο Μαδαγασκάρης κ. Ιγνάτιο και

ζ. «Ο Μοναχισμός εις την Αφρικήν. Η καλλιέργεια του μοναχικού ιδεώδους. Πρακτικά ζητήματα και ιδιαιτερότητες» από τον Θεοφιλ. Επίσκοπο Κατάγκας κ.Μελέτιος.

Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2009

Η ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

Συνήλθε σήμερα, 6η Οκτωβρίου ε.ε., σε τακτή Συνεδρία η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου κ.κ. Θεοδώρου Β΄ στην Αίθουσα Συνεδριάσεων της Ιεράς Συνόδου. Προ της Συνεδρίας, ετελέσθη Θεία Λειτουργία στο Ιερό Πατριαρχικό Παρεκκλήσιο των Αγίων Θεοδώρων. Περί ώρα 9.30 π.μ., άρχισαν οι Συνοδικές εργασίες. Την έναρξη εκήρυξε ο Μακαριώτατος απευθύνοντας χαιρετισμό προς τα Μέλη της Ιεράς Συνόδου Ο Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Μέμφιδος κ. Παύλος, πρώτος τη τάξει Αρχιερεύς της Ιεράς Συνόδου, αντιφώνησε εκ μέρους των Σεβασμιωτάτων και Θεοφιλεστάτων Ιεραρχών τον Μακ.Πρόεδρο. Κατόπιν η ΑΘΜ ενημέρωσε δια μακρών την Σύνοδο για το επιτελεσθέν έργο κατά το παριππεύσαν έτος σε όλους τους τομείς της εκκλησιαστικής διακονίας του Πατριαρχείου (Ειρηνικές και επίσημες επισκέψεις, ιεραποστολικές οδοιπορείες, διοικητικά και υπηρεσιακά θέματα, έργα ανακαινίσεως με ειδική αναφορά στη δημιουργία του Πατριαρχικού Μουσείου ? Σκευοφυλακίου, στην συντήρηση των ιστορικών χειρογράφων και παλαιτύπων της Πατριαρχικής Βιβλιοθήκης, στις εκδόσεις του Πατριαρχείου, στην εκ βάθρων ανακαίνιση της ιστορικής Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου Παλαιού Καΐρου, στην σύσταση και λειτουργία του Μ.Κ.Ο. κ.λ.π.). Παράλληλα, ο Μακ.Πάπας και Πατριάρχης εκφράζοντας την ευαρέσκεια της Εκκλησίας του Αποστόλου Μάρκου για την συμπλήρωση δεκαετούς καλλικάρπου αρχιερατίας, απένειμε την τιμητική διάκριση του Σταυρού του Τάγματος του Οσίου Σάββα μετ’ Αστέρος προς τους Σεβ.Μητροπολίτες Τριπόλεως κ.Θεοφύλακτο, Καλής Ελπίδος κ.Σέργιο, Καρθαγένης κ.Αλέξιο, Μουάνζας κ.Ιερώνυμο, Πηλουσίου κ.Καλλίνικο και τον Θεοφιλ.Επίσκοπο Κυρήνης κ.Αθανάσιο, Έξαρχο του παλαιφάτου ΠατριαρχείοΥ στην Εκκλησία της Ρωσίας.

Εν συνεχεία η Ιερά Σύνοδος προέβη στην ανύψωση των Επισκοπών Ζάμπιας σε Μητρόπολη, με τον μέχρι σήμερα οικείο Επίσκοπο κ.Ιωακείμ να φέρει τον τίτλο του Μητροπολίτου Ζάμπιας, Υπερτίμου και Εξάρχου Μέσης Αφρικής, Γκάνας σε Μητρόπολη Άκκρας, με τον μέχρι σήμερα οικείο Επίσκοπο κ.Δαμασκηνό να φέρει τον τίτλο του Μητροπολίτου Άκκρας, Υπερτίμου και Εξάρχου Δυτικής Αφρικής, και Κυρήνης σε εν ενεργεία Μητρόπολη εν τω προσώπω του Επισκόπου κ.Αθανασίου, φέροντος τον τίτλο του Μητροπολίτου Κυρήνης, Υπερτίμου και Εξάρχου Λυβικού Πελάγους. Επίσης απεδέχθη την παραίτηση εκ των καθηκόντων του για λόγους υγείας του Θεοφιλ.Επισκόπου Μοζαμβίκης κ.Θεοδώρου, ο οποίος έλαβε τον τίτλο του Τιτουλαρίου Μητροπολίτου Ηλιουπόλεως.

Ακόμη ο Μακαριώτατος, τιμώντας την πολυετή εκκλησιαστική διακονία του Σεβ.Μητροπολίτου Πηλουσίου κ.Καλλινίκου, εισηγήθη και συνοδικώς απένειμε τον τίτλο του Γέροντος Μητροπολίτου προς αυτόν.

Επηκολούθησαν διά της εκδόσεως Πατριαρχικού και Συνοδικού Τόμου η ίδρυση της Ιεράς Επισκοπής Μπουρούντι και Ρουάντας και οι εκλογές δύο νέων Επισκόπων, του Αρχιμ.κ.Σάββα Χειμωνέττου, Σχολάρχου της Πατριαρχικής Σχολής Αλεξανδρείας "Αθανάσιος ο Μέγας" σε Επάρχιούχο Επίσκοπο Μπουρούντι και Ρουάντας και του Αρχιμ.κ.Νήφωνος Τσαβαρή, Ηγουμένου της πολυαιωνίου Ιεράς Πατριαρχικής Μονής Αγίου Γεωργίου Παλαιού Καΐρου σε Βοηθό Επίσκοπο Βαβυλώνος.

Τέλος, η Ιερά Σύνοδος προέβη στην αγιοκατάταξη του Ιερομάρτυρος Πατριάρχου Αλεξανδρείας (1601-1620), μετέπειτα Οικουμενικού Πατριάρχου, Κυρίλλου του Λουκάρεως.

Οι εργασίες της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας θα συνεχισθούν το απόγευμα με την Ανάγνωση Εισηγήσεως των Αρχιερέων και την Τελετή των Μεγάλων Μηνυμάτων των Θεοφιλ. Εψηφισμένων Επισκόπων.

Βιογραφικά σημειώματα των Εφηφισμένων Επισκόπων

Ο Θεοφιλ. Εψηφισμένος Επίσκοπος Μπουρούντι και Ρουάντας, Αρχιμανδρίτης κ.Σάββας ( κατά κόσμον Βασίλειος Χειμωνέττος ) εγεννήθη στην Ρόδο το έτος 1971.Τυγχάνει πτυχιούχος της Πατμιάδος Εκκλησιαστικής Σχολής και του τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών. Ομιλεί εκτός της ελληνικής, την αγγλική και αραβική γλώσσα. Το έτος 1990 εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Ταξιάρχου Μιχαήλ στο Θάρρι Ρόδου από τον τότε Ηγούμενο της Μονής και νυν Σεβ. Μητροπολίτη Νέας Ζηλανδίας κ. Αμφιλόχιο. Διάκονος εχειροτονήθη το έτος 1991 και Πρεσβύτερος το έτος 1993 από τον Σεβ. Μητροπολίτη πρώην Ρόδου κ. Απόστολο, λαβών και το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου. Κατά την εκεί οκταετή διακονία του, υπηρέτησε ως Αρχιερατικός Επίτροπος Χάλκης και ως Εφημέριος σε Ενορίες της Ι. Μ. Ρόδου. Κατόπιν προσκλήσεως του μακαριστού Πατριάρχου κυρού Πέτρου Ζ΄ ενετάχθη στόν ιερό κλήρο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας διορισθείς Εφημέριος στόν Πατριαρχικό Ναό Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου Αλεξανδρείας, αναλαβών και την διεύθυνση του Γραφείου Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων του Πατριαρχείου. Το ετος 2001 υπηρέτησε ως Πατριαρχικός Επιτροπεύων στην Επιτροπείαν Αλεξανδρείας και Υπεύθυνος των Οικονομικών του Πατριαρχείου. Μετά την επαναλειτουργία της Πατριαρχικής Σχολής Αλεξανδρείας «Μέγας Αθανάσιος» με την προσωπική μέριμνα της Α.Θ.Μ. του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας κ. Θεοδώρου του Β΄, διωρίσθη Σχολάρχης αυτής, καθώς και Μέλος της Συνοδικής Επιτροπής επί της Εκπαιδεύσεως. Την 6ην Οκτωβρίου του έτους 2009 με εισήγηση της Α.Θ.Μ. του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου του Β΄ εξελέγη παμφηφεί υπό της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας Επίσκοπος της νεοσυσταθείσης Επισκοπής Μπουρούντι και Ρουάντας.

O Θεοφιλ. Εψηφισμένος Επίσκοπος Βαβυλώνος, Αρχιμανδρίτηςκ.Νήφων (κατά κόσμον Νικήτας Τσαβαρής) εγεννήθη στην Νίκαια Αττικής το έτος 1959. Τυγχάνει πτυχιούχος της Σιβιτανιδείου προτύπου Σχολής μηχανικών. Απεφοίτησε από την Αθωνιάδα Εκκλησιαστική Σχολή Αγίου Όρους και την Παιδαγωγική Ακαδημία Ηρακλείου Κρήτης. Τυγχάνει πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής Αθηνών. Ως ιεροσπουδαστής εργάσθηκε στο Ιδιαίτ.Γραφείο του Μητροπολίτου πρ. Πειραιώς Καλλινίκου ενώ εκάρη Μοναχός το 1982 στην Ιερά Μονή Αγκαράθου Κρήτης υπό του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Κρήτης κυρού Τιμοθέου. Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε το έτος 1984 στην Ιερά Κοινοβιακή Μονή Τιμίου Προδρόμου Μπαλή Ρεθύμνης υπό του μακαριστού Μητροπολίτου κυρού Τίτου. Επί είκοσι (20) συναπτά έτη εργάσθηκε στην Ι.Μητρόπολη Περιστερίου ως Ιερατικώς Προϊστάμενος και Εφημέριος των ιερών Ναών Ευαγγελισμού Θεοτόκου Αγ.Κωνσταντίνου και Ελένης τον οποίο ανοικοδόμησε εκ βάθρων και ενήγειρε το ορφανοτροφείο και τον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης Ανθουπόλεως. Εχειροθετήθη Αρχιμανδρίτης υπό του Σεβ.Μητροπολίτου Περιστερίου κ.Χρυσοστόμου Απεσπάσθη το 2005 στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και έκτοτε προσφέρη τις υπηρεσίες του στην Ιερά Πατριαρχική Μονή Αγίου Γεωργίου Παλαιού Καϊρου ως Καθηγούμενος αυτής. Τη προτάσει της Α.Θ.Μ. εξελέγη Επίσκοπος υπό τον τίτλον της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Βαβυλώνος, ενώ διατηρεί τα ηγουμενικά του καθήκοντα στην Μονή.

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2009

ΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ ΤΗΣ ΑΘΜ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΞΟΧ.κ.ΓΕΩΡΓΙΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟ


Την 5η Οκτωβρίου ε.ε. η ΑΘΜ ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρος Β’ απέστειλε το κάτωθι συγχαρητήριο τηλεγράφημα προς τον Εξοχ.κ.Γεώργιο Παπανδρέου, Πρόεδρο του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κόμματος της Ελλάδος: «Εξοχώτατε και φίλτατε Πρόεδρε της Ελληνικής Κυβερνήσεως, κύριε Γεώργιε Παπανδρέου, χάρις και έλεος τη Υμετέρα τετιμημένη Εξοχότητι και ειρήνην παρά Θεού Παντοκράτορος. Διά τούδε του Πατριαρχικού ημών Γράμματος, εν αισθήμασι ιδιαζούσης εκτιμήσεως και αγάπης πολλής, εκφράζομεν τας εκ μέσης καρδίας συγχαρητηρίους ευχάς της ημών Μετριότητος, επί τη εκλογή καί αναδείξει Υμών εις το υψηλόν αξίωμα του Προέδρου της Ελληνικής ΚυβερνήσεωςΤο δύσκολον και σύνθετον Υμών έργον, το οποίον καλείσθε να φέρετε εις αίσιον πέρας, ευχόμεθα όπως εκδιπλώνεται μετ’ απολύτου επιτυχίας και προόδου. Όθεν, προσευχόμεθα διαπύρως όπως ο Παντοδύναμος Θεός διατηρή Υμάς εν υγιεία και δυνάμει πολλή και επευλογή τα έργα και τα οράματα της Υμετέρας Εξοχότητος υπέρ της προκοπής του Έθνους ημών. Εφ’ ω ασπαζόμεθα Υμάς και την ευγενεστάτην σύζυγον Υμών εν αγάπη και τιμή ιδιαζούση.

Θερμά συγχαρητήρια !

? Θ Ε Ο Δ Ω Ρ Ο Σ Β’

Πάπας καί Πατριάρχης Αλεξανδρείας

& πάσης Αφρικής

Εν τη Μεγάλη Πόλει

της Αλεξανδρείας

τη 5η Οκτωβρίου 2009»

ΥΓΚΛΙΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΦΑΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ

Την Τρίτη 6η Οκτωβρίου ε.ε. συνεδριάζει η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής, υπό την Προεδρία της Α.Θ.Μακαριότητος του Πάπα και Πατριάρχου Θεοδώρου Β’ και πάσης Αφρικής, υπό την Προεδρία της Α.Θ.Μακαριότητος του Πάπα και Πατριάρχου Θεοδώρου Β’. Στις εργασίες της Συνόδου θα συμμετέχουν οι Σεβ.Μητροπολίτες και οι Θεοφιλ.Επαρχιούχοι Επίσκοποι της Αφρικής (24 Αρχειερείς). Η Ιερά Σύνοδος θα συνεδριάσει επί τρεις (3) συνεχείς ημέρες και θα ασχοληθεί με τα πάσης φύσεως ποιμαντικά, διοικητικά, ιεραποστολικά και τρέχοντα ζητήματα της επικαιρότητος, τα οποία απασχολούν σήμερα την Αλεξανδρινή Εκκλησία. Την Ιερά Σύνοδο του Δευτερόθρονου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας αποτελούν οι Σεβ.Μητροπολίτες: 1. O Γέρων Μεμφιδος κ.Παύλος2. Ο Γέρων Λεοντοπόλεως κ. Διονύσιο3. Ο Γέρων Αξώμης κ. Πέτρος 4. Ο Κένυας κ. Μακάρι 5. Ο Καμπάλας κ. Ιωνάς 6. Ο Ιωαννουπόλεως κ. Σεραφείμ7. Ο Νιγηρίας κ. Αλέξανδρος 8. Ο Τριπόλεως κ. Θεοφύλακτος 9. Ο Καλής Ελπίδος κ. Σέργιος 10.Ο Καρθαγένης κ. Αλέξιος1.Ο Μουάνζας κ. Ιερώνυμος 12.Ο Πηλουσίου κ. Καλλίνικος 13.Ο Πτολεμαϊδος κ. Προτέριος 14.Ο Ζιμπάμπουε κ. Γεώργιος 15.Ο Ερμουπόλεως κ. Νικόλαος 16.Ο Ειρηνουπόλεως κ. Δημήτριος 17.Ο Κεντρώας Αφρικής κ. Ιγνάτιος 18.Ο Χαρτούμ κ. Εμμανουήλ 19.Ο Καμερούν και οι Θεοφιλ.Επαρχιούχοι Επίσκοποι:1. Ο Ζάμπιας κ. Ιωακείμ . Ο Γκάνας κ. Δαμασκηνός 3. Ο Μαδαγασκάρης κ. Ιγνάτιος 4. Ο Κολουέζι κ.Μελέτιος5. Ο Μοζαμβίκης κ.Θεόδωρος

Ιστορική αναδρομή.

Ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Μάρκος ίδρυσε την Εκκλησία Αλεξανδρείας στην Αφρικανική γη (Αίγυπτος, +42 μ.Χ.). Το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, του οποίου η εκκλησιαστική δικαιοδοσία εκτείνεται στίς 53 αχανείς χώρες της Αφρικανικής Ηπείρου, κηρύττει τον λόγο του Ευαγγελίου και κρατεί άσβεστη τη λυχνία της Ορθόδοξης πίστης επί αιώνες τώρα. Το ποίμνιο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας αριθμεί σήμερα περισσότερους από 2.000.000 Ορθοδόξους Χριστιανούς (Έλληνες/Κύπριοι, Ρώσοι, Βούλγαροι, Ρουμάνοι, Σέρβοι, Πολωνοί, ντόπιοι Ιθαγενείς, Αφρικανοί και Χριστιανοί πολλών άλλων εθνικοτήτων). Όλες οι Θρησκευτικές Κοινότητες-Ενορίες των διαφορετικών εθνοτήτων, υπάγονται διοικητικά καί πνευματικά στις κατά τόπους Ιερές Μητροπόλεις και Επισκοπές, και κατ’επέκτασιν στο Ιερό Κέντρο της Αλεξανδρείας, όπου έχουν και την τελική τους αναφορά και εκκλησιαστική εξάρτηση.

Η σύγχρονη παρουσία του Πατριαρχείου

Σήμερα, σε όλες σχεδόν τις Ιερές Μητροπόλεις και τις Επισκοπές της Αφρικής οργανώνονται και λειτουργούν κατηχητικές και ιερατικές σχολές, επιμορφωτικά σεμινάρια υποψηφίων Κληρικών, οργανωμένα Ιεραποστολικά Κέντρα, νοσοκομεία, ιατρεία, πολυκλινικές, φαρμακεία, σχολεία και παιδικοί σταθμοί, γηροκομεία και ορφανοτροφεία, μονάδες εντατικής παρακολουθήσεως ασθενών, συσσίτια αγάπης, και πρόσφατα σε κάποιες χώρες δόθηκε η αδεια της δημιουργίας και λειτουργίας ανωτέρων-πανεπιστημιακών σχολών υπό την ευθύνη κι επίβλεψη των Μητροπολιτών και των Επισκόπων. Οι τρεις Ανώτερες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες που λειτουργούν στην Αλεξάνδρεια («Αθανάσιος ο Μέγας», επανίδρυση της Πατριαρχικής Σχολής Αλεξανδρείας μετά από πολλούς αιώνες με την επίσημη αναγνώριση και άδεια του Αιγυπτιακού Κράτους), στην Κένυα (Ναϊρόμπι, «Μακάριος ο Γ’») και στην Κινσάσα (Κεντρική Αφρική) εκπαιδεύουν Αφρικανούς σπουδαστές, μελλοντικά στελέχη του ανθρωπιστικού κι εκκλησιαστικού έργου της Ιεραποστολής. Σε πολλές χώρες τελευταία επεκτείνεται η διάδοση της Ορθοδοξίας με την συντονισμένη και πλούσια δράση των Αρχιερέων του Θρόνου (Νήσοι Σεϋχέλλες, Βόρεια Τανζανία, Κέηπ Τάουν, Κεντρική Αφρική, Γκάνα, Μποτσουάνα, Ρουάντα, Μπουρούντι, Σιέρρα Λεόνε, Ακτή Ελεφαντοστού, Μοζαμβίκη, Τσαντ, Λιβύη, Μαρόκο, Τυνησία, Σουδάν κ.α. και γίνεται προσέγγιση πολλών παραδοσιακών Αφρικανικών Φυλών (π.χ. η πολεμική φυλή των Μασάϊ, όπου πρόσφατα χειροτονήθηκαν κληρικοί οι οποίοι ανήκουν σ΄αυτή την αρχαία πολεμική Φυλή, ενώ άλλοι Μασάϊ ήδη σπουδάζουν σε Ιερατικές Σχολές). Οι εκατοντάδες Κληρικοί του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, Έλληνες, Κύπριοι, γηγενείς και αλλοδαποί, διακονούν αδιάκοπα το έργο της Ιεραποστολής υπό την άριστα οργανωμένη και συντονισμένη καθοδήγηση των τοπικών Ιεραρχών και κυρίως την προσωπική επίβλεψη της Α.Θ. Μακαριότητος του Πάπα και Πατριάρχου κ.κ. Θεόδωρου Β’, ο οποίος καθημερινά επικοινωνεί με τις εκκλησιαστικές Επαρχίες του Θρόνου και ενημερώνεται. Κέντρο του ενδιαφέροντος της Α.Θ.Μ. η δημιουργία ειδικών Νοσηλευτηρίων και Ιδρυμάτων (Μαδαγασκάρη, Τανζανία, Νότιος Αφρική) για τα ορφανά κι εμπερίστατα παιδιά, τα εκατοντάδες εγκαταλελειμμένα νεογέννητα ακόμη και σε κάδους απορριμμάτων και η καταπολέμηση των ασθενειών, της πείνας και της δίψας (γι’ αυτό και η μεγάλη προσπάθεια για την διάνυξη πηγαδιών καθαρού πόσιμου νερού) αλλά και της παροχής βασικής παιδείας των λαών, μαθήματα γεωπονίας, τρόποι καλλιέργειας της γης κ.α.

TΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΟΝΤΙΦΙΚΟ ΚΟΛΛΕΓΙΟ «CAPRANICA» ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙΦΑΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

Τριάντα κληρικοί και λαϊκοί σπουδαστές συνοδευόμενοι από τον Διευθυντή και άλλα υψηλόβαθμα στελέχη και συνεργάτες υπηρεσιών του Βατικανού επισκέφθηκαν στην Αλεξάνδρεια την Α.Θ.Μ. τον Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρο Β’.

Η προσκυνηματική επίσκεψη των Ρ/Καθολικών Κληρικών εντάσσεται στα πλαίσια της γνωριμίας με τους ιερούς τόπους της Αιγύπτου, τα μοναστήρια της Κοπτικής Εκκλησίας στην έρημο της Νιτρίας και στο Κάϊρο, τα Ελληνορθόδοξα Προκυνήματα και το Δευτερόθρονο Πατριαρχείο στην Αλεξάνδρεια.

Προηγήθηκε η περιήγησή τους στο Κάϊρο, στην Πατριαρχική Μονή του Αγίου Γεωργίου, στις Κοπτικές Μονές της ερήμου της Νιτρίας, στην Πατριαρχική Μονή Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου Αλεξανδρείας, ενημερώθηκαν για τη λειτουργία της Πατριαρχικής Σχολής Αλεξανδρείας «Αθανάσιος ο Μέγας» και συνωμίλησαν με τους πρώτους Αφρικανούς Σπουδαστές που ήδη κατέφθασαν στην Αλεξάνδρεια από την Τανζανία (Μουάνζα) και το Ζιμπάμπουε (Χαράρε και Μπουλαβάγιο). Το πρωϊ της 3ης Οκτωβρίου ε.ε., την αποστολή της Ρ/Καθολικής Εκκλησίας δέχθηκε στην Αίθουσα του Θρόνου η Α.Θ.Μ. και τους μίλησε για το έργο του Πατριαρχείου μέσα από την δράση της Ιεραποστολής στην Αφρική. Οι Ρ/Καθολικοί κληρικοί έμειναν ενθουσιασμένοι από τις πληροφορίες που τους παρείχε ο Μακαριώτατος Πατριάρχης και ζήτησαν επιπροσθέτως να ενημερωθούν για το ανθρωπιστικό και το κοινωνικό έργο ιδίως για τα παιδιά και τα θέματα υγείας που αντιμετωπίζονται στην Αφρική. Η Α.Θ.Μ. προσέφερε σ΄όλους αναμνηστικά δώρα, την αγάπη και την ευλογία του Αποστόλου Μάρκου και μίλησε για την επί αιώνες ειρηνική συνύπαρξη χριστιανών και μουσουλμάνων στη Νειλοχώρα, αφού αποτελεί όπως υπογράμμισε πρότυπο αρμονικής συμβιώσεως για τους απανταχού μουσουλμάνους-χριστιανούς του κόσμου. Τους πληροφόρησε για τις εργασίες της επικείμενης Ιεράς Συνόδου και μίλησε για το Συνοδικό Σύστημα της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Το γεγονός έχει ιδιαίτερη επικαιρότητα αφού αυτές τις ημέρες συνέρχεται στο Βατικανό η Α΄Σύνοδος των Καθολικών Επισκόπων της Αφρικής. Οι εκλεκτοί επισκέπτες, όλοι διακονούντες ως Γραμματείς και Επιτελείς κοντά σε Επισκόπους και Διοικητικές Υπηρεσίες της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, εντός και εκτός του Βατικανού, (σπουδάζοντες παράλληλα ως μεταπτυχιακοί και επί διατριβή φοιτητές σε διάφορα Ποντιφικά Πανεπιστήμια της Ρώμης), ξεναγήθηκαν στην ιστορική Πατριαρχική Βιβλιοθήκη για την οποία έδειξαν ιδιαιτέρως ενημερωμένοι και εξέφρασαν μεγάλο ενδιαφέρον, στους χώρους του υπό κατασκευήν Πατριαρχικού Μουσείου-Σκευοφυλακείου (κατακόμβες), στους χώρους του Πατριαρχικού Μεγάρου και στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Αλεξανδρείας.

Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2009

θυρανοιξια

ΥΡΑΝΟΙΞΙΑ ΙΕΡΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ

Την 26η Σεπτεμβρίου ε.ε η Α.Θ.Μ. ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρος Β’ ετέλεσε την Ιερά Ακολουθία των Θυρανοιξίων ?σύμφωνα με την καταγραφείσα "Τάξη των Θυρανοιξίων" από τον Μ.Ιερομνήμονα της Μ.τ.Χ.Ε. κ.Αριστείδη Πανώτη- καί εν συνεχεία την Θεία Λειτουργία στο Ιερό Παρεκκλήσιο της Αγίας Πρασκευής, εντός της θερινής Πατριαρχικής κατοικίας στο προάστειο Μαριούτ (Μαρεώτιδα) Αλεξανδρείας.

Την ιδία ημέρα ο Μακαριώτατος εγκατέστησε τον νέο Διευθυντή της Πατριαρχικής Βιβλιοθήκης κ.Απόστολο Τριφύλλη. Ο κ.Τριφύλλης είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου των Πανεπιστημίων Λυών της Γαλλίας και Βελιγραδίου.

Παρασκευή 26 Ιουνίου 2009

ΑΘΜ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ.


Στην Αθήνα αφίχθη την 24η Ιουνίου ε.ε. η ΑΘΜ ο Πάπας και Πατριάρχης Αλςξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρος Β’, συνοδευόμενος από τον Πανοσιολ.Αρχιμ.κ.Παντελεήμονα Αράθυμο, Διευθυντή Αναπτυξιακών Έργων του παλαιφάτου Πατριαρχείου.
Την 25η Ιουνίου ο Μακαριώτατος εδέχθη στο Γραφείο του Πατριαρχείου στην Αθήνα τον κ.Φίλιππο Κοσσένα, Πρόεδρο του Συνδέσμου Αιγυπτιωτών, ως και τον Εντιμ.κ.Στέφανο Βλαστό, Ειδικό Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, με τον οποίο συζήτησε θέματα αφορώντα στην Πατριαρχική Σχολή Αλεξανδρείας «Αθανάσιος ο Μέγας».
Το μεσημέρι της ιδίας ημέρας, συνοδευόμενος από τον Σεβ.Γέροντα Μητροπολίτη Αξώμης κ.Πέτρο, Εκπρόσωπό Του στην Αθήνα, μετέβη στα κεντρικά γραφεία του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κόμματος οπού συνάντησε τον Εξοχ.Πρόεδρο κ.Γεώργιο Παπανδρέου, παρόντων και των συνεργατών αυτού κ.κ.Δόλη, Δρίτσα και Σαμούρη. Ο Μακ. Πατριάρχης ενημέρωσε τον κ.Πρόεδρο για το επιτελούμενο ιεραποστολικό έργο στην αφρικανική ήπειρο, για την λειτουργία των φιλανθρωπικών ιδρυμάτων του Θρόνου στην Αίγυπτο και τις χώρες της Αφρικής, για την πορεία των εργασιών αποκαταστάσεως της πολυαιωνίου Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου Παλιαού Καΐρου και την λειτουργία της Πατριαρχικής Σχολής Αλεξανδρείας. Επίσης μετέφερε και τα χαροποιά αισθήματα των αρχηγών των κρατών που ο Μακαριώτατος συναντά επισήμως για την επικοινωνία τους με την Ελλάδα δια του πρεσβυγενούς Πατριαρχείου.
Το απόγευμα η ΑΘΜ επισκέφθηκε τα γραφεία του Μ.Κ.Ο. του Πατριαρχείου « Φως της Αφρικής», όπου ωμίλησε προς τα μέλη του ΔΣ για πρακτικά θέματα και προβλήματα της ιεραποστολής και έδωσε τις σχετικές κατευθύνσεις. Ακόμη εξέφρασε ευχαριστίες προς το ΔΣ για την πολύτιμη συναρωγή του προς την πολυσχιδή δράση της Εκκλησίας των Αλεξανδρέων, προς τον κ.Θωμά Καρακώστα, Υπεύθυνο Προγραμμάτων και Προγραμματισμού για την συμβολή του στην σύσταση του ΜΚΟ και τέλος προς τον Διευθυντή Αναπτυξιακών Έργων Αρχιμ.κ.Παντελεήμονα Αράθυμο, για την σύσταση και την εποπτεία της λειτουργίας και των επι μέρους θεμάτων του Οργανισμού.

Τρίτη 23 Ιουνίου 2009

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΘΜ ΜΕ ΤΟΝ ΕΞΟΧ.ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ


Σε ιδιαίτερα θερμό κλίμα συναντήθηκαν το απόγευμα της 23ης Ιουνίου ε.ε. στο Κάιρο ο Εξοχ. Πρόεδρος της Ρωσίας κ.Ντμίτρι Μεντβέντεφ με την ΑΘΜ τον Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρο Β΄. Ο Σεπτός Προκαθήμενος του Θρόνου του Αγίου Μάρκου υπεδέχθη τον Ρώσο Πρόεδρο στο ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου Παλαιού Καϊρου, στα πλαίσια της επίσημης επίσκεψης του Ρώσου ηγέτη στην Αίγυπτο. Απευθυνόμενος στην ελληνική και την ρωσική, ο Μακαριώτατος ενημέρωσε τον υψηλό επισκέπτη για την ιστορία και το ιεραποστολικό έργο της Αλεξανδρινής Εκκλησίας στην αφρικανική απεραντοσύνη. Παράλληλα, αναφέρθηκε στην αρμονική συμβίωση χριστιανών και μουσουλμάνων στην Αίγυπτο, αλλά και την υποστήριξη που απολαμβάνει το παλαίφατο Πατριαρχείο από την Νειλοχώρα και τον Εξοχ.Πρόεδρο κ. Χόσνι Μουμπάρακ. Από την πλευρά του, ο κ. Μεντβέντεφ τόνισε προς την ΑΘΜ ότι «η Ρωσία στηρίζει το έργο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας», μην παραλείποντας να εκφράσει την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι και η Αίγυπτος έρχεται συναρωγός στην δράση της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αφρική. Ακόμη, ο Εξοχ. κ.Μεντβέντεφ απηύθυνε πρόσκληση στον μακ.Πατριάρχη να επισκεφθή επίσημα το Κρεμλίνο. Λίγο πριν αρχίσει η περιήγηση στους χώρους της ελληνορθοδόξου Μονής ο Μακαριώτατος απένειμε στον Ρώσο Πρόεδρο τον Μεγαλόσταυρο μετ’ Αστέρος του Αποστόλου Μάρκου, ενώ, ο κ.Μεντβέντεβ προσέφερε στον Μακ. κ.Θεόδωρο μία πολύτιμη εικόνα του Αγίου Σεργίου Ραντονέζ, του προστάτης της ρωσικής γης. Ο Εξοχ.Πρόεδρος επισκέφθηκε τον επιβλητικό Ναό του Αγίου Γεωργίου, προσεκύνησε την εικόνα και τα άγια λείψανα, περπάτησε μέσα στο ελληνικό κοιμητήριο, φτάνοντας στον Ιερό Ναό της Θεοτόκου, όπου σύμφωνα με την παράδοση η Αγία Οικογένεια διέμεινε κατά την παραμονή της στην Αίγυπτο, διωκόμενη από τον αιμοσταγή Ηρώδη. Στην συνάντηση του Μακ.Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας με τον Ρώσο Πρόεδρο παρευρέθησαν ο Εξοχ. Πρέσβης της Ελλάδος στην Αίγυπτο κ. Ιωάννης Αλέξιος Ζέπος, ο Εξοχ. Πρέσβης της Ρωσίας κ. Ιγκόρ Μπογκντάνωφ, ο Θεοφιλ.Επίσκοπος Νιτρίας κ.Νικόδημος, Πατριαρχικός Επίτροπος Καΐρου, ο Πανοσιολ.Έξαρχος της Ρωσικής Εκκλησίας στο Κάιρο Αρχιμ.κ.Λεωνίδας Γκορμπατσώφ και ο Πανοσιολ.Αρχιμ.κ.Νήφων Τσαβαρής, Ηγούμενος της περιωνύμου Μονής του Αγίου Γεωργίου.

SONGS THAT TRAVEL YOU IN OLD MEMORIES (CASINO PALACE,CABANO)

center>


MusicPlaylistRingtones
Create a playlist at MixPod.com

Egypt 1956 War Relations between Nasser and the West reached a crisis over plans to finance the Aswan High Dam. Construction of the dam was one of the earliest decisions of the Free Officers. It would increase both electrical generating power and irrigated land area. It would serve industry and agriculture and symbolize the new Egypt. The United States agreed to give Egypt an unconditional loan of US$56 million, and Britain agreed to lend Egypt US$14. The British loan was contingent on the American loan. The World Bank also agreed to lend Egypt an additional US$200 million. The World Bank loan stipulated that Egypt's budget be supervised by World Bank officials. To Nasser these conditions were insulting and were reminiscent of Europe's control over Egypt's finances in the 1870s. While Nasser admitted to doubts about the West's sincerity, the United States became incensed over Egypt's decision to recognize communist China. Meanwhile, the Soviet Union was offering aid to Egypt in several forms, including a loan to finance the Aswan High Dam. Then, on July 19, the United States withdrew its loan offer, and Britain and the World Bank followed suit. Nasser was returning to Cairo from a meeting with President Tito and Prime Minister Nehru when he heard the news. He was furious and decided to retaliate with an action that shocked the West and made him the hero of the Arabs. On July 26, 1956, the fourth anniversary of King Faruk's exile, Nasser appeared in Muhammad Ali Square in Alexandria where twenty months earlier an assassin had attempted to kill him. An immense crowd gathered, and he began a three-hour speech from a few notes jotted on the back of an envelope. When Nasser said the code word, "de Lesseps," it was the signal for engineer Mahmud Yunis to begin the takeover of the Suez Canal. The canal's owner was the Suez Canal Company, an international company with headquarters in Paris. Anthony Eden, then British prime minister, called the nationalization of the canal "theft," and United States secretary of state Dulles said Nasser would have to be made to "disgorge" it. The French and British depended heavily on the canal for transporting oil supplies, and they felt that Nasser had become a threat to their remaining interests in the Middle East and Africa. Eden wanted to launch a military action immediately but was informed that Britain was not in a position to do so. Both France and Britain froze Egyptian assets in their countries and increased their military preparedness in the eastern Mediterranean. Egypt promised to compensate the stockholders of the Suez Canal Company and to guarantee right of access to all ships, so it was difficult for the French and British to rally international support to regain the canal by force. The Soviet Union, its East European allies, and Third World countries generally supported Egypt. The United States moved farther away from Britain and stated that while it opposed the nationalization of the canal, it was against the use of force. What followed was the invasion of Egypt by Britain, France, and Israel, an action known as the Tripartite Invasion or the 1956 War. Whereas the truth about the invasion eventually became known, at the time the Conservative government in London denied that it used Israel as an excuse for attacking Egypt. Eden, who had an intense personal dislike for Nasser, concealed the cooperation with Israel from his colleagues, British diplomats, and the United States. The plan, which was supposed to enable Britain and France to gain physical control of the canal, called for Israel to attack across the Sinai Desert. When Israel neared the canal, Britain and France would issue an ultimatum for an Egyptian and Israeli withdrawal from both sides of the canal. An Anglo-French force would then occupy the canal to prevent further fighting and to keep it open to shipping. Israeli prime minister David Ben-Gurion agreed to the plan but informed Britain that Israel would not attack unless Britain and France first destroyed the Egyptian air force. On October 28, Israeli troops crossed the frontier into the Sinai Peninsula (also seen as Sinai), allegedly to destroy the bases of Egyptian commandos. The first sign of collusion between Israel and Britain and France came on the same day when the Anglo-French ultimatum was handed to Egypt and Israel before Israel had even reached the canal. British bombing destroyed the Egyptian air force, and British and French paratroopers were dropped over Port Said and Port Fuad. The Egyptians put up fierce resistance. Ships were sunk in the canal to prevent transit. In the battle for Port Said, about 2,700 Egyptian civilians and soldiers were killed or wounded. Although it was invaded and occupied for a time, Egypt can claim to have emerged the victor. There was almost universal condemnation of the Tripartite Invasion. The Soviet Union threatened Britain and France with a rocket attack if they did not withdraw. The United States, angered because it had not been informed by its allies of the invasion, realized it could not allow the Soviet Union to appear as the champion of the Third World against Western imperialism. Thus, the United States put pressure on the British and French to withdraw. Faced with almost total opposition to the invasion, the anger of the United States, and the threat of the collapse of the pound sterling, the British agreed to withdraw. Severely condemned, Britain and France accepted a cease-fire on November 6, as their troops were poised to advance the length of the canal. The final evacuation took place on December 22. Israel, which occupied all of Sinai, was reluctant to withdraw. President Dwight D. Eisenhower of the United States placed great pressure on Israel to give up all its territorial acquisitions and even threatened sanctions. The Israelis did withdraw from Sinai, but they carried out a scorched earth policy, destroying roads, railroads, and military installations as they went. A United Nations Emergency Force (UNEF) was established and began arriving in Egypt on November 21. The troops were stationed on the Egyptian side of the Egyptian-Israeli border as well as along the eastern coast of Sinai. Israel refused to allow UN troops on its territory. The UN troops were stationed on the Gulf of Aqaba to ensure the free passage of Israeli shipping to Elat. The troops remained in Egypt until 1967, when their removal contributed to the outbreak of the June 1967 War. Egypt reopened the canal to shipping in April and ran it smoothly. It was open to all ships except those of Israel, and it remained open until the June 1967 War (Arab-Israeli war, also known as the Six-Day War). Diplomatic relations between Egypt and Britain were not restored until 1969. Nasser had won a significant victory. The immediate effect was that Britain and France were finally out of Egypt. Nasser went on to nationalize all other British and French assets in Egypt. The Egyptians now had full control of the canal and its revenues. The Suez crisis also made Nasser the hero of the Arab world, a man who had stood up to Western imperialism and had prevailed.